Չորեքշաբթի 16.06.2021 20:56

07.06.2021   19:00
271

Ինքնիշխանության և պոլիգոնի միջև


Նկատո՞ւմ եք, թե ինչ ոգևորությամբ են քարոզարշավ իրականացնում Նիկոլ Փաշինյանն ու Ռոբերտ Քոչարյանը։ Մյուսներն էլ են ակտիվ, բայց այս երկուսի ոգևորությունը բացառիկ է։ Ընդ որում՝ երկուսն էլ երանության մեջ են, որովհետև ի դեմս միմյանց իդեալական մրցակիցներ են գտել։ Մի կողմից՝ միայն Նիկոլ Փաշինյանի անմեղսունակ ու կոմիկական կերպարը կարող էր Քոչարյանին իշխանությունը վերադարձնելու շանս տալ, մյուս կողմից՝ միայն Քոչարյանի պես ատելի կերպարը կարող էր Փաշինյանին իշխանությունը պահպանելու հույսեր ներշնչել։ Դրա համար էլ հարյուրավոր անթաղ հերոսների, գերիների ու անհետ կորածների երկրում, կորսված հայրենիքի ու սահմանամերձ անպաշտպան գյուղերի առկայությամբ անգամ սրանց համար տոն է՝ մեկը ծիծաղը երեսին թոռների հետ բասկետբոլ է խաղում, մյուսը Երևանում տոնական համերգ ու գինու տոն է կազմակերպում՝ չմոռանալով ընտանեկան երջանիկ կյանքի լուսանկարներ հրապարակել․․․ Իսկ պետության վրա երկուսն էլ վաղուց խաչ են քաշել, որովհետև մեկը երկրի ապագան տեսնում է որպես Ռուսաստանի ծայրագավառ, մյուսը՝ որպես Արևմուտքի կցորդ։

Ցանկացած երկրի ինքնիշխանությունը երկու հիմնական բաղադրիչ ունի՝ տնտեսական կարողություններն ու սեփական անվտանգությունն ապահովելու ունակությունը։ Ու խնդիրը նույնիսկ այն չէ, որ Քոչարյանն առաջին «բաղադրիչն» է հանձնել Ռուսաստանին, Փաշինյանը՝ երկրորդը, այսինքն՝ ձեռք ձեռքի տված նույն գործն են արել։ Խնդիրն ապագայի վերաբերյալ այս երկուսի պատկերացումներն են։ Քոչարյանն ասում է, որ ամեն ինչ լավ է լինելու, և ամեն ինչում ապավինում է Ռուսաստանին։ Այն նույն Ռուսաստանին, որը հայտարարում է, թե Ղարաբաղն Ադրբեջան է։ Այն նույն Ռուսաստանին, որը պաշտոնապես հայտարարեց, թե ղարաբաղյան վերջին պատերազմում իրենք Թուրքիայի հետ համատեղ «բարդ օպերացիա» են իրականացրել, և որտեղից բաց տեքստով ասում են, որ այդ պատերազմում իրենք չէին կարող թույլ տալ հայերի հաղթանակը։ Նիկոլ Փաշինյանն իր հերթին Հայաստանի սահմանների պաշտպանությունը հանձնում է Ռուսաստանին ու միաժամանակ Արևմուտքից աջակցություն խնդրում՝ առայժմ միջազգային դիտորդների տեսքով, հետո հայտարարում է, թե ինչո՞ւ պիտի մեր զինվորները հսկեն սարերը, որտեղ տարվա կեսը ձյուն է, ու միաժամանակ միջազգային դիտորդներ կանչում այդ նույն սարերում տեղակայվելու համար, հետո փնթփնթում է ՀԱՊԿ-ի վրա՝ հույս ունենալով, թե Արևմուտքում դա կգնահատեն ու պաշտպանության տակ կառնեն Հայաստանին, հետո Սյունիքում ռուսական ռազմաբազայի նոր հենակետեր են ստեղծվում․․․ Մի խոսքով՝ մանկապարտեզ։ Իսկ շվարած հասարակությունն այդպես էլ չի կողմնորոշվում՝ ինքնիշխանությունը Ռուսաստանին հանձնե՞լն է ձեռնտու, թե՞ Արևմուտքին։ 

Իրականում Ռուսաստանի ծայրագավառ-Արևմուտքի նոր պոլիգոն երկընտրանքն, իհարկե, հասարակության համար ավելի պարզունակ ձևով է ներկայացվում՝ թալանչի Քոչարյան-երկիրը կործանած Փաշինյան։ Ընդ որում՝ երկուսի ծպտված հովանավորներն էլ ամեն ինչ անում են, որպեսզի հանկարծ ժողովրդի մտքով չանցնի, թե կա նաև երրորդ տարբերակ, ու անպայման չէ մինչև «վերջին խազը» զիջել ինքնիշխանությունը։ Խստիվ արգելված է հիշեցնել, որ Հայաստանն իր ամենամեծ հաջողություններն արձանագրել է այն պահերին, երբ ունեցել է ինքնիշխանության ամենաբարձր մակարդակը, իսկ մեծագույն կորուստներն ունեցել է այն ժամանակ, երբ ապավինել է արտաքին ուժերին (կապ չունի, թե կոնկրետ որ մեկին)։ 

Իսկ երրորդ տարբերակը կա։ Դա պարզապես ինքնիշխանությունը պահպանելն ու սեփական ուժերին ապավինելն է՝ արտաքին իրողությունները հաշվի առնելով, դրանց հետ հաշվի նստելով և առանց ավելորդ պատրանքների։ Այլ հարց է, որ արտաքին խաղացողները, բնականաբար, սրան դեմ են լինելու, որովհետև իրենց ոչ թե ինքնիշխան Հայաստան է պետք, այլ հլու-հնազանդ կամակատար։ Ու ամեն մեկը ձգտելու է, որ Հայաստանը դառնա ի՛ր կամակատարը կամ փորձադաշտը։ 

Բայց ողջամտությունն ընտրելու շանսերը դեռ պահպանվում են։

Մարկ Նշանյան



 Պիտակներ

         Մարկ Նշանյան, Նիկոլ Փաշինյան, Ռոբերտ Քոչարյան

››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված


























Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 22631


Խոսող ձուկը
Խոսող ձուկը
10.11.2019 / 22114


Պեսիմիստական
Պեսիմիստական
08.03.2020 / 20965


Բոլոլա շաբաթ
Բոլոլա շաբաթ
28.09.2019 / 20451





Բա
Բա
20.11.2020 / 19200



Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 18487





Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 17281

The Tashir spider web
The Tashir spider web
09.12.2019 / 17119