Հինգշաբթի 28.01.2021 01:51

Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
27.01.2021 / 22:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
27.01.2021 / 21:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
27.01.2021 / 20:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
27.01.2021 / 19:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
27.01.2021 / 17:30
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
27.01.2021 / 16:00
11.01.2021   17:30
1063

Կինոյի տան ժեխը չփոխվեց


Երկու օր առաջ մի խումբ մշակութային գործիչներ, կամ, ինչպես ընդդիմադիր մամուլն էր ներկայացրել, մտավորականներ, հավաք էին կազմակերպել, որտեղ անդրադարձել էին Հայաստանում և Արցախում ստեղծված իրավիճակին, խիստ քննադատության էին ենթարկել իշխանություններին, Նիկոլ Փաշինյանին, վերջինիս վարած քաղաքականությանը: Ելույթ ունեցողները հիմնականում Փաշինյանին համարում էին դավաճան, հոգեկան, շան տղա, հայրենիք վաճառող և այլն: Դրանցից երկուսին ենք հիշում. կվն-շիկ Արմեն Գրիգորյանին և գրող Վահրամ Սահակյանին:

Բայց այս հավաքը մեզ հիշեցրեց 1997 թվականի հոկտեմբերին Կինոյի տանը տեղի ունեցած մեկ այլ հավաք, որի մասնակիցները, հիմնականում՝ մշակույթի գործիչներ՝ տարբեր որակումներով, անեծքներով, բանադրանքի ենթարկեցին արցախյան հակամարտության կարգավորման գործընթացում բանակցությունների սեղանին դրված փուլային տարբերակը, որը «Պատերազմ, թե՞ խաղաղությունը» հայտնի հոդվածում ներկայացրել է ՀՀ Առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը:

Տեր-Պետրոսյանը՝ անդրադառնալով Կինոյի տանը տեղի ունեցած ժողովին և այդ օրերին ընդդիմության հրապարակային այլ հայտարարություններին, իր հոդվածում մասնավորապես նշել էր.

«Անակնկալը բանավեճի որակն էր, իսկ պարզ ասած՝ բանավեճի իսպառ բացակայությունը։ Խոստովանում եմ, ես չհասա իմ նպատակին, այն է՝ մամուլում և հրապարակային ժողովներում լուրջ բանավեճ ծավալել հայ ժողովրդի առջև ծառացած ամենակնճռոտ խնդրի՝ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման հնարավոր ուղիների շուրջ։

Ընդդիմության արձագանքը դուրս չեկավ հայհոյանքի, վերագրումների, պիտակավորումների ու խեղաթյուրումների շրջանակից։ Չարվեց ոչ մի բանական առաջարկ, չներկայացվեց ոչ մի այլընտրանքային ծրագիր, չբերվեց ոչ մի հիմնավոր հակափաստարկ։ Սրանից կարելի է անել երկու հետևություն. կա՛մ ընդդիմությունը չունի ղարաբաղյան կարգավորման որևէ ծրագիր, կա՛մ եթե ունի, բայց թաքցնում է, այնքան էլ ազգանպաստ գործով չի զբաղված. ավելի խիստ որակումից ես զերծ եմ մնում»:

Քանի՞ տարի է անցել, քսաներեք: Բացարձակապես նույն պատկերն է, երբ հետևում ես այսպես կոչված մտավորականության, ընդդիմության ելույթներին: Միայն քրֆում են, հայհոյում, անիծում, պիտակավորում: Բայց մի հատ ռացիոնալ միտք նրանց խոսքերում չես գտնի: Լավ, հասկացանք, Նիկոլը դավաճան է: Դա ասացիք, դինջացաք: Բա հետո՞: Մի հատ ողջամիտ առաջարկ չես լսի: Մի հատ սթափ դատողություն: Այս մարդիկ, որոնք իրենց մտավորականություն են համարում, «մտավորական» հասկացությունից ընդհանրապես կիլոմետրերով հեռու են: Իրական մտավորականը պետք է իր խոսքով, գաղափարներով հասարակության ավանգարդում լինի: Իսկ սրանք ոնց 20-25 տարի եղել են հանրության արիերգարդում, այդպես էլ մնացել են այնտեղ: Այսինքն, հասարակության հետևից են քարշ գալիս: Ու հետո էլ բողոքում են, թե ժողովուրդը իրենց ականջալուր չի լինում: Բայց ինչո՞ւ պետք է ականջալուր լինի: Էդ ի՞նչ եք ասել կամ արել, որ ձեր խոսքը կշիռ ունենար: Հայհոյանքներով կարելի է հանրության մի հատվածի սիրտը հովացնել, բայց ոչ ավելին: 

Նույնն էլ ընդդիմությունն է: Քանի անգամ ահեղ դատաստանի ժամկետ հայտարարեցին, վճռական օր, վերջին հանրահավաք, այդպես էլ մարդիկ չմիացան նրանց: Տեսնելով, որ անհրաժեշտ աջակցություն չունեն, ասում են՝ ժողովուրը ժեխ է: Իբր իրենք մտքի ծովն են, ժողովուրդն էլ անհասկացող, քաղաքականապես տգետ մասսան է:

Ընդդիմության այսօրվա ամենավառ գոռգոռացողներից մեկին՝ դաշնակ Իշխան Սաղաթելյանին, հարցնում են. դուք կընդունեի՞ք Լավրովի պլանը, եթե իմանայիք, որ պատերազմն այսպիսի ավարտ է ունենալու, ասում է՝ չէ: Բա որ չէ, ժողովուրդը ինչո՞ւ պետք է ձեզ աջակցի, եթե դուք էլ էիք Հայաստանը աղետի հասցնելու ու նույն արդյունքը ստանալու: 

Ահա այսպես, քառորդ դար է, այդպես էլ մեր մոտ ոչ մտավորական շերտ առաջացավ, ոչ էլ՝ քաղաքական մշակույթ: Ժեխ որ ասում են, հենց այս վիճակն է:
 



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ




››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված


























37-ի երկրպագուն
37-ի երկրպագուն
07.01.2021 / 4855