29.03.2021   20:00
651

Պարտության համար ծնվածը գելխեղդ չի դառնա


Հին հունական, թե ալբանական ասացվածք կա. «Պարտության համար ծնվածը գելխեղդ չի դառնա»: Պատմության մեջ շատ-շատերն են փորձել այս աքսիոմատիկ ճշմարտությունը հերքել, ինչի պատճառով շառ ու փորձանք են դարձել իրենց ժողովրդի, երկրի և ընդհանրապես՝ բոլորի համար: 

Հիմա Նիկոլ Փաշինյանը բունկերի ինչ-որ ծակից դուրս գալով՝ գելխեղդ է կտրել: Թուր ու թվանք է ճոճում: Ներողություններ է խնդրում իր սխալների համար, ու այնպիսի տոնով, կարծես թերթում տառասխալ է արել:

Նոյեմբերի 10-ի կապիտուլյացիայից հետո Նիկոլը պետք է հեռանար: Որպես երկիրը վարի տված ղեկավար: Բայց խի ինքը էն մա՞րդն է, որ հեռանա: Ինքը նմա՞ն է մի մարդու, որն այսքանից հետո հեռանա: Բա հարևանները չե՞ն ասի, թողեց փախավ: Բա ամոթ չի՞: Ու պատերազմն էլ հենց այս տղայական հոգեբանությամբ է տարել կապիտուլյացիայի: Ո՞նց թե տարածքները բանակցություններով, փոխզիջումներով հանձնել, տենց բան չկա: Բա չե՞ն ասի՝ վախեցավ, կռիվ չտվեց: Ինքն իր անձին այնքան է հարգում, որ հանուն դրա մինչև վերջին խազը համառեց, 5 հազար պայծառ զինվոր զոհաբերեց, տարածքներ հանձնեց, զատո ոչ ոք չի ասի, որ ինքը չի կռվել կամ չի դիմադրել:

Ու սա ինքը համարում է քաջություն, լավ տղայություն, իսկ ահա հրաժարականը՝ փախուստ: Պատմության մեջ շատ դեպքեր կան, երբ պետության ղեկավարը հրաժարական է տվել: Ու ոչ ոք դա չի համարել փախուստ, փոքրոգություն: Հրաժարական շատ հաճախ տալիս են՝ ելնելով երկրի, ժողովրդի, ապագայի հանդեպ պատասխանատվության զգացումից կամ հասկանալով, որ մնալը ավելի վատ հետևանքներ կունենա: Հրաժարական տալիս են, երբ վատ են կառավարում, ձախողում են իրենց առջև դրած խնդիրները, հասկանում են, որ պետք է դաշտը թողնել ուրիշներին: Դա էլ է պատասխանատվության զգացում:

Այդ առումով Նիկոլ Փաշինյանի մոտ պատասխանատվության զգացումը իսպառ բացակայում է: Ինքը խոսում է փախուստից, բայց արդեն կես տարի է, փախած է: Փախած է պատասխանատվությունից, փախած է իրականությունից: Ավելին, մի հատ ֆորմուլա է հնարել, որ երբ իրեն ասում ես՝ դու էս ու էս ղալաթներն ես արել, պարտվել ես, վարի ես տվել, անմիջապես ասում է՝ հա, բայց ժողովուրդն այդպես չի մտածում: Ասում ես՝ ինչի՞ շուտ չկանգնեցրիր պատերազմը, ասում է՝ ժողովուրդը չթողեց: Ասում ես՝ ինչի՞ ես երկիրն այս օրը գցել, ասում է՝ դե, հիմա ես ի՞նչ անեմ, ժողովուրդն է ինձ ընտրել, գնացեք, ժողովրդից էլ հարցրեք: Ասում են՝ երկրի գոյությունն է վտանգված, ախպոր պես, թող գնա էլի, ասում է՝ սպասեք, ժողովուրդը պիտի որոշի: Այսինքն՝ իր ձախողումների համար պատասխանատվությունը անընդհատ գցում է ինչ-որ աներևույթ ժողովրդի վրա: Կարծես այդ ժողովուրդն է որոշում կայացնում, օրենքներ ընդունում, բանակցություններ վարում, Պուտինի հետ հեռախոսազրույց ունենում, պայմանագրեր կնքում: 

Ու Նիկոլ Փաշինյանը չի հասկանում, որ հենց սա է փախուստը: Չի հասկանում, թե որքան քստմնելի է սեփական անճարակության համար մեղքը ուրիշների վրա բարդելը, առավել ևս՝ սեփական ժողովրդի վրա: Այն ժողովրդի, որը նրան հավատալով ձայն է տվել, որ երկիր զարգացնի, ոչ թե տապալի: 

Փոխարենը շատ լավ հասկանում է, թե ուր է տանում երկիրը, ինչ նոր աղետների է հասցնելու: Բայց պատասխանատվությունից փախչելու զգացողությունն իր մեջ սպանել է բանականության, սթափության զգացումները: Վախից սոսնձվել է աթոռին, բայց գելխեղդից է խոսում: Ու վախից Հայաստանն ու Արցախը կվերացնի, մենակ չասեն, թե փախչող տղա է: Ու իր քյալլագյոզություններով հասցրեց նրան, որ երբեմնի հակառակորդները ստիպված են մի կողմ թողնել իրենց հակակրանքը, տարաձայնությունները, հին հաշիվները, իրար հետ մի սեղանի շուրջ նստել, տեսնել, թե ներկայիս և առաջիկա սպասվող փորձանքներից ինչպես կարելի է խուսափել: Դա անհնար էր, դա անհավանական մի բան էր, քաղաքական ոչ մի կոնֆիգուրացիայով չէիր կարող պատկերացնել, բայց Նիկոլը արդեն բոլորի կոկորդին հասցրեց:  



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:

 Պիտակներ




››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված




Տիկին, լա՞վ եք
Տիկին, լա՞վ եք
22.04.2021 / 1397































Ցինիկ և տխմար
Ցինիկ և տխմար
13.04.2021 / 584





Ստոպ-կադր
Ստոպ-կադր
11.04.2021 / 556







Совет да любовь