Երեքշաբթի 26.01.2021 12:52

Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
25.01.2021 / 21:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
25.01.2021 / 20:30
Քաղաքական
25.01.2021 / 20:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
25.01.2021 / 19:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
25.01.2021 / 18:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
25.01.2021 / 17:00
07.01.2021   20:30
4845

37-ի երկրպագուն


Ինչո՞ւ ենք դժվարանում ազատվել անցյալի հետապնդումից: Որովհետև զանգվածային քարոզն արել է իր սև գործը, ինչի հետևանքով շատերն են դեռևս մնացել ապակողմնորոշված:

Շարունակելով ներկայացնել «Չորրորդ իշխանություն» թերթի նախկին հրապարակումները, առաջարկում ենք հանրությանն այս օրերին հետաքրքրող բարձրաստիճան այս պաշտոնյային վերագնահատել վերջին 20 տարիների և հետհեղափոխական իրավիճակների համադրության լույսի ներքո:

«ՉԻ», No 456, Մարտի 29, 2005 թ.,

Ներկայացվում է որոշակի կրճատումներով

Հայաստանի անկախացումից հետո առաջին տարիներին Աղվան Հովսեփյանը որևէ կերպ աչքի չէր ընկել և ըստ էության քչերն էին նրան ճանաչում: Շատերը առ այսօր չգիտեն, որ Ա. Հովսեփյանը 1990թ. ընտրվել էր Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր` Մալաթիա-Սեբաստիայից, որտեղ ապրում էին նրա ծնողները: Չնայած դրան, նա պատգամավորական գործունեությամբ բացարձակապես չէր զբաղվել, և նույնիսկ խորհրդարանում քչերն էին իմանում, որ նման պատգամավոր կա: 

Առաջին անգամ նրան հիշեցին այն ժամանակ, երբ 1995թ. սահմանադրության նախագծի քննարկումներ էին ընթանում: Քանի որ նախագծի տարբեր դրույթների համար քվեարկության աջակցության կարիք էր զգացվում, խորհրդարանում սկսեցին ճշտել, թե այդ գործընթացներում ում կարելի է ներգրավել: Պարզեցին, որ դատախազությունում Աղվան Հովսեփյան անունով մի աշխատակից կա, որը գլխավոր դատախազության կարևորագույն գործերով քննիչ է աշխատում: 

Երկրորդ անգամ Ա. Հովսեփյանի անունը շոշափվեց արդեն 1997թ., երբ Ռոբերտ Քոչարյանը նշանակվել էր վարչապետ: Այդ ժամանակ ՀՀ գլխավոր դատախազի պաշտոնում նոր թեկնածու առաջադրելու համար ՀՀ վարչապետը` գործող սահմանադրության համաձայն, պետք է ստանար ՀՀ նախագահի համաձայնությունը: Ռ. Քոչարյանը Լևոն Տեր-Պետրոսյանին առաջարկել էր Աղվան Հովսեփյանի թեկնածությունը: Շատերի մեջ բնական հետաքրքրություն առաջացավ, թե ինչու է Քոչարյանը հենց նրա թեկնածության վրա կանգ առել, ով է Աղվան Հովսեփյանը: 

Պարզվեց, որ Աղվան Հովսեփյանը 1980-ական թվականներին աշխատել է Ղարաբաղում, և այդ տարիներին բավական ջերմ հարաբերություններ է ունեցել Ռոբերտ Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի հետ (տարօրինակ զուգադիպություն. Վիշինսկին էլ էր մտերմություն հաստատել Ստալինի հետ հեղափոխությունից շատ տարիներ առաջ): Ավելին, այդ ժամանակ նոր հիշեցին, որ Աղվան Հովսեփյանը 88-ի Շարժման ժամանակ «Ղարաբաղ» կոմիտեի դեմ հարուցված քրեական գործով քննիչներից մեկն է եղել: Այդ գործի շրջանակներում, օրինակ, Վլադիմիր Նազարյանի հետ մեկնել է Մոսկվա, «Բուտիրկայում» նստած Շարժման ղեկավարներին հարցաքննելու համար: Քոչարյանը Լ. Տեր-Պետրոսյանի մոտ Աղվան Հովսեփյանին նկարագրելիս նշել է, որ նա առաջնակարգ դատախազ է, բավական վստահելի անձնավորություն: Սակայն Ա. Հովսեփյանի թեկնածությունը կտրուկ մերժվեց, որովհետև երբ ուսումնասիրեցին նրա դատախազական գործունեությունը, պարզվեց, որ նա դատախազական համակարգում այն մարդն է եղել, որը ոչ մի գործ չի ավարտել: 

Այդ տարիներին Աղվան Հովսեփյանը քննել էր մի քանի կարևոր գործեր, որոնք կապված էին խոշոր գումարների յուրացման հետ: Առաջին հերթին շինարարության և, իհարկե, էներգետիկայի ոլորտում: Հետագայում պարզվեց, որ էներգետիկ համակարգում տեղի ունեցած չարաշահումների կապակցությամբ տարվող գործը, որը անվանում էին «մազութի գործ», բոլորն էլ նշում էին, այդ թվում դատախազության աղբյուրները, վարել է Աղվան Հովսեփյանը, և հենց ինքն էլ դա ծածկել է: Բնականաբար, նմանատիպ գործերը նա չարաշահումների հեղինակների գեղեցիկ աչքերի համար չէր ծածկում: Այն մարդիկ, ում անունները առավել հաճախ էին շոշափվում «մազութի գործում», տարիներ անց հայտնվեցին Աղվան Հովսեփյանի մտերիմ մարդկանց ցանկում: Խոսքը վերաբերում է «Հայէներգոյի» նախկին ղեկավար Մելս Հակոբյանին և նրա տեղակալին` Կարեն Սարգսյանին: Ի դեպ, այս անձանց, ինչպես նաև Երվանդ Զախարյանի մասին, ըստ մեր աղբյուրների, հատուկ տեղեկություններ էին ժամանակին տվել Նովոռոսիյսկի նավահանգստի պաշտոնյաները, որոնք, իմիջիայլոց ազգությամբ հայ են: Երբ մազութը Հայաստան բերվելու փոխարեն գնացել էր դեպի Թուրքիա, այդ պաշտոնյաները բացատրություններ էին պահանջել, բայց նրանց զգուշացրել են, որ պետք չէ խառնվել: Ընդհանրապես, Աղվան Հովսեփյանի մտերիմների շրջանում մեծ թիվ են կազմում էներգետիկ համակարգում աշխատող և աշխատած պաշտոնյաները: 

Չնայած Ռ. Քոչարյանին չհաջողվեց Ա. Հովսեփյանին նշանակել ՀՀ գլխավոր դատախազ, սակայն նույն 1997թ. Քոչարյանին հաջողվեց ՀՀ գլխավոր դատախազ Հենրիկ Խաչատրյանի տակ դանդաղ ներգործության ական դնել` Աղվան Հովսեփյանին նշանակելով քննչական վարչության պետ: Իսկ դատախազության համակարգում քննչական վարչության պետը կարևորագույն պաշտոնյա է: Դա ական էր, քանզի բոլոր կարևորագույն գործերը պետք է անցնեին քննչական վարչության միջոցով: Բացի այդ, պետական պաշտոնյաների, պատգամավորների հետ կապված բոլոր գործերը, նույնիսկ ամենաչնչին զանցանքները` գործող կարգի համաձայն, քննվում էին այդ վարչությունում: Փաստորեն Աղվան Հովսեփյանի վերահսկողության տակ անցան ամբողջ դատախազության կարևորագույն տեղեկությունները և գործերի ընթացքը: Նա այնտեղ ուներ քննիչների իր խումբը, որոնք էլ գործերը տանում էին Ա. Հովսեփյանի նշած հունով, և պարտաճանաչ կատարում բոլոր հրահանգները: Արդեն այն ժամանակ Աղվան Հովսեփյանը չէր ենթարկվում ՀՀ գլխավոր դատախազ Հենրիկ Խաչատրյանին, քանզի ուներ Քոչարյանի անվերապահ աջակցությունը: Բազմիցս եղել են դեպքեր, երբ Հենրիկ Խաչատրյանը այս կամ այն գործի վերաբերյալ նյութեր է պահանջել Աղվան Հովսեփյանից, սակայն վերջինս տարբեր պատրվակներով հրաժարվել է այդ պահանջը բավարարել: Եվ հենց Աղվան Հովսեփյանին վստահվեց նախկին իշխանությունների դեմ ուղղված առաջին խոշոր, աղմկոտ գործը` Արմեն Տեր-Սահակյանի խմբի գործը: 

1998թ. օգոստոսին, բախտի բերմամբ թե պատահմամբ, սպանվեց ՀՀ գլխավոր դատախազ Հենրիկ Խաչատրյանը: Արդեն բոլորը գիտեին, որ այդ պաշտոնում նշանակվելու է Աղվան Հովսեփյանը, որը, ի դեպ, վերջին մարդն էր, որ սպանությունից առաջ տեսել էր Հենրիկ Խաչատրյանին: 

Հենց Աղվան Հովսեփյանը նշանակվեց ՀՀ գլխավոր դատախազ, Հայաստանում մեկնարկ տրվեց քաղաքական հետապնդումներին: Քաղաքական պատվերների հիմնական ուղղությունն էր վարկաբեկել նախկին իշխանություններին, հատկապես նրանց, ովքեր ընդվզում էին իշխանությունների դեմ: 

Առաջին խոշոր պատվերը, որը Աղվան Հովսեփյանը սկսեց կատարել, Վանո Սիրադեղյանի դեմ ուղղորդված հետապնդումն էր: Տարբեր մեթոդներով, շանտաժով, այս կամ այն անձի հետ գործարքի միջոցով կորզած ցուցմունքներն ու տեղեկությունները Վանո Սիրադեղյանի դեմ քրեական գործ հարուցելու հիմք դարձան: Եվ երբ 1999թ. հունվարի 25-ին Աղվան Հովսեփյանը առաջին անգամ Վանո Սիրադեղյանին պատգամավորական անձեռնմխելիությունից զրկելու հարցով մտավ խորհրդարան, այնտեղ իբրև Վանո Սիրադեղյանի մեղքը ապացուցող մի քանի փաստեր ներկայացրեց, դրանք ուղղակի ծիծաղ առաջացրին: Օրինակ, որպես փաստ ներկայացրեց այն, թե իբր ԴՆԿ-ի բիոլոգիական փորձաքննություն է անցկացվել: Այն դեպքում, երբ Հայաստանում նման փորձաքննություն կատարելու համար համապատասխան սարքավորումներ գոյություն չունեն: Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում նման սարքավորում ընդամենը մի տեղ կար: Իսկ այն ոսկորները, որոնք իբր հայտնաբերվել և փորձաքննության էին ենթարկվել, իրականում պարզվեց, որ ոչ թե մարդու, այլ անասունի ոսկորներ էին: Եվ դրանք Վանո Սիրադեղյանի դեմ քրեական գործ հարուցելու հիմնական փաստարկներից էին: Իբր այդ ոսկորները պատկանում էին այն մարդկանց, ում Վանո Սիրադեղյանը սպանելու պատվեր էր տվել: 

Այդպիսի փաստարկներով Աղվան Հովսեփյանը փորձում էր ստանալ խորհրդարանի համաձայնությունը: Սակայն խորհրդարանը մերժեց: Դա առաջին հարվածն էր Ռոբերտ Քոչարյանին, և վերջինս, իր էության համաձայն, չէր կարող նման ապտակը ներել: Այդ իսկ պատճառով Աղվան Հովսեփյանը սկսեց առանձին պատգամավորների վրա աշխատել, նրանց դեմ գործեր հարուցել, այդ թվում՝ նաև Էդվարդ Եգորյանի նկատմամբ: Տարբեր ցուցմունքներով, կեղծ փաստերով: Բայց երբ Է. Եգորյանը հանկարծամահ եղավ, որոշեցին նրա գործը կարճել: 

Կարեն Միքայելյան 

Շարունակելի 



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ

         Չորրորդ իշխանություն, Աղվան Հովսեփյան, Կարեն Միքայելյան


››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված


























37-ի երկրպագուն
37-ի երկրպագուն
07.01.2021 / 4844