Երեքշաբթի 19.10.2021 00:17

11.10.2021   19:00
619

Բազմածնունդը


«7 օր» կայքը գրել է․ «...Անբարոյական քաղաքական միջավայրի ծնունդ է Նիկոլ Փաշինյանը, ով 2008-ին պաշտպանում էր Տեր-Պետրոսյանի՝ Արցախն Ադրբեջանի կազմում թողնելու ծրագիրը և հանուն այդ ծրագրի կյանքի կոչման՝ դարձավ մարտի 1-ի 10 զոհերի պատճառ («7 օր» 10.10․2021թ․): Այն, ինչ 2020-ին տեղի ունեցավ Արցախի հետ, սպասելի էր, քանզի տեր-պետրոսյանական անբարոյական քաղաքական միջավայրի ծնունդ Փաշինյանից այլ բան չէր սպասվում»։  

«ՉԻ». Ժամանակին, երբ 7or-ի խմբագիր Անդրանիկ Թևանյանը Գագիկ Ծառուկյանին էր կպցրել, ԲՀԿ-ն ու ՀԱԿ-ը քաղաքական դաշինք էին կազմել՝ Սերժ Սարգսյանի իշխանության դեմ պայքարելու համար, շատերը կհիշեն, թե անձամբ Թևանյանն ինչ դիֆերամբներ էր գրում Տեր-Պետրոսյանի հասցեին: Ազատության հրապարակում հանրահավաքների ժամանակ չէր խորշում կանգնել 1-ին նախագահի կողքին, ընդհակառակը՝ հպարտ էր դրանով: Բա մի անգամ իր ելույթներից մեկը մեր թերթում տպեցինք, անմիջապես զանգեց, հազար անգամ շնորհակալություն հայտնեց, շատ զգացված էր, տպավորված էր, թե բա՝ նույն պայքարի մարտիկներ ենք: 

Մենք հիմա չենք ասում, թե Անդրանիկ Թևանյանը որ քաղաքական միջավայրի ծնունդ է, որովհետև դա բարդ գործ է: Ճիշտ կլինի ասել՝ բազմածնունդ է. մեկը կասի՝ Ծառուկյանի ծնունդ է, մյուսը՝ Սամվել Բաբայանի, երրորդը՝ Արամ Կարապետյանի ու տենց եսիմ մինչև որտեղ: Նայած էլի, վախտը գիտի: Նայած, քամին որ կողմից է փչում: Բազմածնունդությունը բարոյականության որ լևելով չափենք, դա էլ է բարդ: Մի բան հաստատ է. երբ ինքը Ծառուկյանի փեշից բռնած, գնում և Տեր-Պետրոսյանի քաղաքական միջավայրին էր առնչվում, իսկ հիմա էլ ասում է, թե այդ միջավայրը անբարոյական էր, ստացվում է, որ ինքն էլ... սիլոգիզմի 3-րդ կետը նայեք: Մի խոսքով: 

Հիմա Ծառուկյանը չկա, այս անգամ էլ Քոչարյանին է կպցրել, մանդատ է կպցրել: Բայց հո իր բոցաշունչ ելույթները կա՞ն: Դրանք չեն վերացել, չեն ջնջվել: Հիմա ծանոթացեք «Ազատության» հրապարակում նրա ելույթներից մեկին, 2014-ի հոկտեմբերին է խոսել: Այն ժամանակ Ղարաբաղը ծախողի այլ անուն էր տալիս: Վախտը գիտեր: Բա:

«Ես այս պայքարին (նկատի ունի Տեր-Պետրոսյանի և Ծառուկյանի նախաձեռնած համատեղ պայքարին) միացել եմ որպես անկուսակցական։ Ես մեկն եմ այն քաղաքացիներից, ովքեր չեն ընդունում «ֆուտբոլային» դիվանագիտությունը, չեն ընդունում «նյուվասյուկիստական» բլեֆներով կառավարող կիսագրագետներին, չեն ընդունում աղքատության աճը, արտագաղթը, մեր երկրի հետընթացն ու խայտառակ պարտությունները բոլոր ոլորտներում, չեն ընդունում տնտեսության սաշիկացումը, չեն ընդունում, որ մենք 21-րդ դար ենք հասել, որպեսզի քաղաքական կազինոյում տանուլ տանք մեր ու մեր հաջորդ սերունդների ապագան։

Ես մեկն եմ Հայաստանի Հանրապետության այն միլիոնավոր քաղաքացիներից ու Սփյուռքի մեր հայրենակիցներից, ովքեր չեն համակերպվում այս վիճակի հետ և փոփոխություններ են ուզում։

88-ին մենք բռունցքվեցինք «Միացում» կարգախոսով։ Հանուն Ղարաբաղի ու Հայաստանի մղվող պայքարի կենտրոնն այն օրերին Ազատության հրապարակն էր, իսկ թշնամու հետ շփման գիծն անցնում էր հայ-ադրբեջանական ռազմական բախումների կետերով։

Մենք հաղթեցինք պատերազմում, բայց մսխեցինք այդ հաղթանակի արդյունքներն ու հիմա կանգնած ենք ճամփաբաժանի առաջ.

կա՛մ մենք վերջնականապես կհաղթենք Ադրբեջանին տնտեսական, արժեքային և պետականաստեղծ ճակատներում,

կա՛մ կփակենք հայ ժողովրդի պատմության վերջին էջը, ինչը որևէ պարագայում թույլ տալ չի կարելի։

Մենք դատապարտված ենք հաղթանակի, և այդ հաղթանակին պետք է մասնակցի յուրաքանչյուր քաղաքացի, որպեսզի հետո դողա այդ հաղթանակի համար, ու տեր կանգնի դրան։

Ղարաբաղյան պատերազմի հաղթանակն անտեր է մնացել ապաշնորհ կառավարման, ընտրակեղծիքների, համատարած կոռուպցիայի, իշխանությունների ստեղծած գաղջ մթնոլորտի և աթոռամոլության պատճառով։

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը չարախնդում է։ Նրա խոսքերով՝ Հայաստանում չկա բարենպաստ բիզնես միջավայր` շնորհիվ Սերժ Սարգսյանի մերձավոր շրջապատի, ինչի արդյունքում Հայաստանում ոչինչ չի զարգանում. կապիտալը «փախչում» է երկրից, իսկ աշխատատեղերի կրճատման արդյունքում կապիտալի հետ միասին՝ երկիրը լքում են նաև բնակիչները, և նման տենդենցի պահպանման արդյունքում Հայաստանը կդատարկվի մոտ ժամանակներս, և ուրեմն, իմաստ էլ չի լինի ռազմական գործողություններ սկսել այս պահին, այլ պետք է սպասել, մինչև Սերժ Սարգսյանի վարչակազմն ինքնուրույն կազմալուծի Հայաստանը:

Ցավով պետք է արձանագրել, որ Ալիևը ճիշտ է հաշվարկում։ Եթե Սերժ Սարգսյանի գլխավորած իշխանական նեղ թիմը պահպանի իր դիրքերը ու դեռ մի բան էլ տխրահռչակ սահմանադրական փոփոխությունների միջոցով վերարտադրման ծրագիրը կյանքի կոչի, ապա մենք կպարտվենք Ադրբեջանին։ Ու դրա մեղավորը միայն «Վերջին բոլշևիկն» ու իր մանկլավիկները չեն լինի։ Մեղավոր կլինենք նաև մենք, որ չկարողացանք փոխել մեր կյանքը և մրցունակ պետություն կառուցել։

Սերժ Սարգսյանի վարած քաղաքականությունից շահում է միայն Ադրբեջանը։ Սա ոչ թե տեսակետ է, այլ փաստի արձանագրում։

Միայն թշնամին կցանկանա,
որ Հայաստանն իր ճակատագրին վերաբերող քննարկումների ժամանակ քնած վիճակում ներկայանա, և գիշերային որոշումներ կայացնի,
որ Հայաստանից վերջին վեց տարիների ընթացքում հեռանա շուրջ 250 հազար մարդ,
որ Հայաստանի տնտեսությունն անկման միջազգային ռեկորդ սահմանի,
որ Հայաստանում ներդրումները կտրուկ կրճատվեն,
որ Հայաստանում մարդկանցից ամեն գնով փող պոկեն, և ամեն օր թալանի նոր ձև մոգոնեն,
որ Հայաստանը «ֆուտբոլի գնդակի» դերում հայտնվի միջազգային ասպարեզում՝ կորցնելով իր հարգանքը Ռուսաստանում և վստահությունը՝ Արևմուտքում,
որ Հայաստանը դառնա իշխանավորների կողմից օֆշորային մեքենայության, «ատկատների» կիրառման, հարկային տեռորի և տոկոսի տակ մնացած քաղաքացիների հավաքատեղի,
որ Հայաստանը դառնա բիզնեսի համար դժոխքի վերածված տարածք,
որ Հայաստանը համաձայնի թուրքերի հետ սակարկել Հայոց ցեղասպանության հարցը,
որ Հայաստանն ադրբեջանցիների դիրքերը միջազգային ասպարեզում ուժեղացնի, այսպես կոչված, արևմտամետ և ռուսամետ քաղաքականությունների շնորհիվ։

Սերժ Սարգսյանն այդպես չի ուզել, բայց այդպես ստացվել է, քանզի ուրիշ բան չէր կարող լինել պաթոլոգիկ փողամոլության, իշխանատենչության, նեոբոլշևիկյան մտածելակերպի ու դիլետանտիզմի արդյունքում։ Այնպես որ, հույս ունենալ, որ սրանք ինչ-որ բարեշրջում կարող են անել և մարդակենտրոն համակարգ ստեղծել, առնվազն քաղաքական անմեղսունակություն է։

Ինչ վերաբերում է մեր ընթացիկ գործերին, ապա պետք է հստակեցնել պայքարի թիրախը։ Եթե մենք չհաջողենք իշխանափոխության հարցում, ապա կհաղթի Ալիևը, և կպարտվի Հայաստանը։ Իսկ եթե մենք հաղթենք ներքաղաքական պայքարում, ապա Սերժ Սարգսյանը կգնա չվաստակած հանգստի, և կպարտվի Ադրբեջանը։

Հարգելի՛ հայրենակիցներ

Իշխանափոխությունը Հայաստանի ու Ղարաբաղի անվտանգության ապահովման կարևորագույն նախապայմանն է։

Հիմա էլ, ինչպես 88-ին, մեր կարգախոսը պետք է լինի «Միացում»-ը։ Այդ կարգախոսով մենք հաղթել ենք ռազմի դաշտում, կհաղթենք նաև ներքաղաքական պայքարում և կգնանք ազգային-դեմոկրատական փոփոխությունների։

«Միացո՛ւմ». ահա այն կոդը, որը պետք է դառնա համաժողովրդական շարժման հաղթանակի գրավականը։

Շարժման կազմակերպիչները պետք է ծրագրեր ու քայլեր առաջարկեն։ Քաղաքացիներն էլ իրենց հերթին պետք է աջակցեն և վերահսկեն շարժման առաջնորդ քաղաքական ուժերին։

Այս առումով մեկ բան արժե հստակ ամրագրել՝ ինքնակազմակերպումը չպետք է շփոթել ինքնագործունեության հետ, դեմոկրատիան՝ օխլոկրատիայի, այսինքն՝ ամբոխավարության հետ, իսկ Սերժ Սարգսյանի վրա ճնշման ուժեղացումը՝ հախուռն գրոհի հետ։

Շարժումը կարող է հզորանալ, եթե դրան միանան քաղաքական նոր ուժեր, հանրության տարբեր շերտեր ու քաղաքացիական խմբեր։

Այս իշխանություններին պետք են մեծ ցնցումներ և ՆՈՐ «ՄԱՐՏԻ 1»-եր, քանզի այլ բանի վրա նրանք հույս դնել չեն կարող։

Իսկ մեզ պետք է մեծ հաղթանակ՝ Հզոր Հայաստան և Ղարաբաղ։

Սերժ Սարգսյանն ու իր շրջապատը գրեթե չունեն հենարան։ Նրանցից դժգոհ են 1 միլիոնի հասնող աղքատները, բիզնեսի բոլոր շերտերը, պարտադիր կուտակայինով ռեկետի ենթարկվող աշխատուժը, չինովնիկական դասը։ Ինչպես ՀՀԿ ղեկավարն էր խոստովանել, հանրության ավելի քան 80 տոկոսը դեմ է իրենց վարած քաղաքականությանը։

Նա այժմ իր իշխանությունը պահում է լիսկաների և իներցիայի շնորհիվ։ Եվ այն բանի շնորհիվ, որ համաժողովրդական շարժումը դեռ նոր է թափ հավաքում։
Եվ ուրեմն, Միացո՛ւմ»:

Ենթադրում ենք, էդ վերջում «Միացում» ասելիս Անդրանիկ Թևանյանը աչքի տակով նայել է, տեսնի՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանն ինչ հայացքով է հետևում այդ վանկարկմանը:



 Պիտակներ

         Լևոն Տեր-Պետրոսյան, Անդրանիկ Թևանյան, Սերժ Սարգսյան

››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամսվա ամենաընթերցվածները

Գույժ
Գույժ
16.10.2021 / 8988




























Հերքում
Հերքում
12.10.2021 / 1399

Պողոսի երազը
Պողոսի երազը
12.10.2021 / 1318




















Բազմածնունդը
Բազմածնունդը
11.10.2021 / 618