20.07.2021   21:00
710

Ինչպես չլինել դավաճան


Հարութ Ուլոյանը իր ֆեյսբուքյան էջում ուշագրավ դիտարկում է արել:

Գրել է. «2016 թվականի ամռանը Արցախում սոցհարցում էր իրականացվել: Մասնակիցների 99.7 տոկոսը դեմ էր արտահայտվել 7 շրջանների միանգամից, իսկ 99.4 տոկոսը` փուլային փոխզիջմանը` նույնիսկ Արցախի անկախության ճանաչման դիմաց: Թե´ Արցախի, թե´ Հայաստանի գրեթե բոլոր քաղաքական ու հասարակական ուժերն ու գործիչները այս արդյունքները դարձրել էին իրենց ոչմիթիզական պրոպագանդայի հիմնասյունը: 
Ով փոխզիջումից կամ խաղաղապահներից էր խոսում, ասում էին` «գնացեք սահմանամերձ բնակավայրերի բնակիչների ու սահմանապահ զորքերի մոտ խոսեք, տեսեք ձեզ ինչ կանեն»: Ավելին, առաջարկում էին օրենք ընդունել, որով պետք է արգելվեր փոխզիջումներից խոսելը, իսկ խոսացողներին պետք է դատական կարգով «ազգի դավաճան» կնքեին: Իսկ ավելի համարձակներն ընդհանրապես առաջակում էին փոխզիջման կողմնակիցներին տեղում գնդակահարել:

Հիմա նույն այս մարդիկ, ունենալով իրենց թիկունքում ժողովրդի ավելի քան 99 տոկոսի աջակցությունը, ոչ թե փոխզիջում, այլ` կապիտուլյացիա բերեցին, ոչ թե խաղաղապահ, այլ` վերադաս բերեցին, ու սա էլ հերիք չի, շարունակում են պադոշի դեմքով ինչ-որ աշխարհաքաղաքական վերլուծություններ ու վտանգներ կանխատեսել: 

Վերարտադրված իշխանությունների վարկանիշի մակարդակը, ինչն իրենք փորձում են քողարկել ընտրություններում իրենց հավաքած 54 տոկոսով, ուղիղ համեմատական է վերը նշված 99.7 տոկոս «հանրային կարծիքի» մակարդակի հետ: Թվաբանական համեմատություն չի, այլ` լրջության մակարդակի: Իսկ այդ «լրջության» խորհրդանիշը վերարտադրված իշխանական ուժի կողմից ԱԺ նախագահի պաշտոնում առաջադրած թեկնածուն է»:

«ՉԻ». Մեզ մի քիչ, իհարկե, դուր չի գալիս, որ այս մտքերի հեղինակը մենք չենք, բայց ոչինչ:

Մի քանի կարևոր նկատառում. իրականում, եթե այդ հարցումն անեին ոչ թե 2016-ին, այլ օրինակ՝ 2001-ին, նույն արդյունքն էր լինելու, որովհետև Քոչարյանն ու իր շուրջը հավաքված դաշնակ-մաշնակ-պալատականներ-մտավորականներ կոչվածներն արդեն «խոդի» էին տվել «ոչ մի թիզ» ու «հարյուր տարի էլ փակ սահմաններով կզարգանանք» կարգախոսները: Արդեն այն ժամանակ փոխզիջումների մասին խոսելը դավաճանություն էր համարվում:

Այսքանը՝ Քոչարյանի մասով: Չասենք, թե նա ինչեր է արել և ինչ օրն է գցել ղարաբաղյան հակամարտության գործընթացը, ինչպես է օր օրի մոտեցրել 2020թ. պատերազմը:

Հիմա. մինչև 44-օրյա պատերազմը որևէ մեկը խոսե՞լ է փոխզիջումների և խաղաղության մասին: Ոչ ոք: Իհարկե, բացի Լևոն Տեր-Պետրոսյանից: Մեկը մի թեթև ծպտուն էր հանում, քսան տեղից վրա էին տալիս: Իհարկե, հիմա Սերժ Սարգսյանը կասի, թե պատրաստ էր թեկուզ դավաճանի պիտակ ստանալու գնով լուծեր Ղարաբաղի հարցը:

Ոչ, պրն Սարգսյան, պատրաստ չէիր: Որովհետև նման հարց լուծողը նախ պետք է համապատասխան բանավեճ նախաձեռներ, կոտրեր «ոչ մի թիզ» կարծրատիպը, հանրության հետ խոսեր, նրանց բացատրեր, փոխզիջումների և խաղաղության անհրաժեշտության մասին հստակ արտահայտվեր: Այսինքն՝ ժողովրդին պատրաստեր նրան, որ մենք կարող ենք գնալ հակամարտության կարգավորման՝ թեկուզ փոխզիջումների գնով, որ դա ցավոտ բան է, հաճելի չէ. մի երկու տեղ էլ իրեն կարող է դավաճան որակեին: Արե՞լ է: Չէ, չի արել: Ոնց որ Տեր-Պետրոսյանն արեց: Մարդը հոդված գրեց, ներկայացրեց իր տեսակետը, իրերի դրությունը, կետ առ կետ իր հիմնավորումները բերեց, փորձեց հանրային դիսկուրս նախաձեռնել, այսինքն՝ չվախեցավ, որ իրեն կարող է դավաճան համարեն: Հոդվածում դա էլ էր գրել:

Սերժ Սարգսյանը որևէ նման բան արե՞լ է: Չէ: Հիմա ինչքան ուզում է ասի, թե պատրաստ էր լուծել. հո ասելո՞վ չի: Այդ քաղաքական համարձակությունը պետք է ունենար իր պաշտոնավարման ժամանակ, ոչ թե հիմա: Հետին թվով հիմա բոլորն էլ իրենց հերոս են համարում:

Նիկոլ Փաշինյանի պահով նույնպես անիմաստ է երկար խոսել: Մի բան հիշեցնենք. մի հատ խորհրդական ուներ, անունը՝ Սրբուհի: Էն, որ կանգնեց, հայտարարեց, թե ինչի ժամանակին Գյանջան չենք գրավել, թշնամուն չենք կապիտուլացրել: Պետական համակարգում այս մակարդակի դեմքեր էին: Ի՞նչ փոխզիջման մասին կարող էր խոսք գնալ, եթե սրտները Բաքու էր ուզում: Իմիջիայլոց, այդ Սրբուհուն վերջերս աշխատանքից ազատեցին: Երևի Բաքուն չգրավելու համար: 



 Պիտակներ

         Սերժ Սարգսյան, Նիկոլ Փաշինյան, Ռոբերտ Քոչարյան, Հարութ Ուլոյան, Լևոն Տեր-Պետրոսյան

››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամսվա ամենաընթերցվածները


















Էս չե՞ք դուք
Էս չե՞ք դուք
06.09.2021 / 1279