Երկուշաբթի 28.09.2020 22:18

Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
28.09.2020 / 21:00
Սատիրիկոն
28.09.2020 / 20:30
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
28.09.2020 / 19:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
28.09.2020 / 17:30
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
28.09.2020 / 16:00
29.08.2020   12:00
394

Աշխարհի վերջը չէ


Անցած շաբաթ Անկախության հռչակագրի ընդունման 30-ամյակն էր: Այդ առթիվ ՌԵՏՐՈ խորագրով այս անգամ ներկայացնում ենք «Չորրորդ իշխանություն» թերթում Հրանտ Մաթևոսյանի հետ հրապարակված հարցազրույցից մի հատված:

«Չորրորդ իշխանություն», 2012թ. մայիսի 24

Գ­րո­ղը պա­տաս­խա­նում է խմբագ­րի հար­ցե­րին

- 1990-ը պատ­մա­կան տա­րե­թիվ է մեր ժո­ղովր­դի կյան­քում։ Հա­յոց խորհր­դա­րան կազմ­վեց, Հա­յաս­տա­նի ան­կա­խութ­յան հռչա­կա­գիր ըն­դուն­վեց, Հա­յաս­տա­նը բռնել է ան­կա­խութ­յան ու­ղին։ Ի՞նչ կա­սեք այս ա­մե­նի մա­սին, և ինչ­պե՞ս եք պատ­կե­րաց­նում մեր ժո­ղովր­դի ճամ­փա­բա­ժա­նը կայս­րութ­յան ըն­թաց­քից։

- Ան­կա­խութ­յան հռչա­կագ­րի (և՛ եր­գե­րի, և՛ հնա­րա­վո­րինս ան­կողմ­նա­կալ պատ­մութ­յան, և՛ նվի­րա­կան ա­նուն­նե­րի) հրճվան­քը՝ ու­րա­խա­ցող­նե­րին, հոգ­սը՝ դարձ­յալ մեզ, ինչ­պես որ ճոր­տա­թափ­ման հոգսն էր մե­րը։ Զին­վո­րի այն պատ­րաս­տա­կա­մութ­յու­նը, որ ու­ներ, ա­սենք, Ա­րուտ­յու­նո­վը Ս­տա­լի­նի ա­ռաջ, այդ պա­տաս­խա­նատ­վութ­յու­նը Լևոն Տեր-­Պետ­րոս­յա­նը հի­մա ու­նե­նա­լու է ին­քը իր ա­ռաջ։ Հ­նա­րա­վո՞ր է։ Այդ ժա­մա­նակ­նե­րը ժո­ղովր­դի մեջ մնա­ցել են մի բա­ռով՝ կարգ կար։ Չիջ­նենք խրուշ­չով­յան ժա­մա­նակ­ներ, Ե­րե­ւա­նը վեր­ջին ան­գամ մա­քուր ե­ղել է մի հինգ տա­րի ա­ռաջ, Ե­գոր Լի­գա­չո­վի հա­մար էինք մաք­րել։ Մեզ հա­մար, մեր ա­ռաջ մաք­րե­լո՞ւ ենք։ Փեշ­քե­շի, քիր­վա­յութ­յան, սպառ­նան­քի ա­ռաջ հան­րա­պե­տութ­յան տա­րած­քը կծկվում էր՝ հան­րա­պե­տութ­յան կա­ռա­վա­րիչ­նե­րի վե­րին ատ­յա­նը Կենտ­րոնն էր, այս­տեղ կա­րող էին ընկր­կել, Կենտ­րոն՝ ար­դեն գրո­հել կամ գան­գատ­վել։ Կենտ­րո­նը հի­մա չկա ու չի լի­նե­լու, մենք կա­րո­ղա­նա­լո՞ւ ենք չընկր­կել՝ այս­տեղ, մա­քուր լի­նել՝ մեր ա­ռաջ, վա­խե­նալ՝ հան­րա­պե­տութ­յան դա­տա­խա­զից, զգու­շա­նալ հայ ըն­թեր­ցո­ղից, հան­դի­սա­կա­նից, և ա­մե­նա­կա­րե­ւո­րը՝ ան­կա­խա­նա­լով, զուտ այս հո­ղուջ­րի մար­դը դառ­նա­լով՝ չկորց­նել կայս­րութ­յան քա­ղա­քա­ցու մեր վա­ղան­ցուկ վե­հութ­յու­նը։ Մի քա­նի ան­գամ ինձ եմ բռնել այն փաս­տի վրա, որ Կենտ­րո­նի հա­մար ար­վող տեքս­տե­րիս նկատ­մամբ ա­վե­լի եմ ու­շա­դիր, քան իմ հա­յե­րե­նի հա­մար գրվող տեքս­տե­րիս։ Բռ­նել եմ ի՛նձ, ում առ­ջև ա­զա­տութ­յան ու ան­կա­խութ­յան մեր ե­զա­կի կուռ­քը Հովհ. Թու­ման­յանն է, ո­րով­հե­տև ռուս ու հա­մաշ­խար­հա­յին մշա­կու­թա­քա­ղա­քա­կան մտքի հետ սրա՛ զրույցն է հա­վա­սար­նե­րի զրույց-մնաց­յա­լը ե­րախ­տա­վոր­նե­րի և ե­րախ­տա­գետ­նե­րի, տե­րե­րի և հպա­տակ­նե­րի, տե­րե­րի և գան­գա­տա­վոր­նե­րի, տե­րե­րի և ապս­տամբ­նե­րի հա­րա­բե­րութ­յան վկա­յութ­յուն է։ (­Մե­ղա ա­րե­ւա­յին Սար­յա­նին, Սա­րո­յա­նին, Խա­չատր­յա­նին... և Չա­րեն­ցին մե­ղա՝ ազ­գա­յին մեր ցա­վի նրա վի­շա­պա­յին գա­լար­նե­րին)։ Կա­րո­ղա­նա­լո՞ւ ենք մենք՝ թե­րի­ներս, ես՝ թե­րիս, նրա օ­րի­նա­կով, մեր անց­յալն ու ա­պա­գան մեզ ա­ռա­գաստ ա­նել և դառ­նալ և մնալ հա­յոց մեր կայս­րութ­յան քա­ղա­քա­ցի­նե­րը, ինչ­պես որ շատ մե­րա­յին­ներ բարձր քա­ղա­քա­ցի­ներն էին օ­տա­րի ծա­ռա­յութ­յան, ինչ­պես որ մե­ծից փոքր անխ­տիր մենք բո­լորս էինք իս­կա­պես մեծ երկ­րի բարձր քա­ղա­քա­ցի­նե­րը- նրա պա­տիվ­նե­րը հպար­տութ­յամբ կրում էինք, տի­րա­կան նրա խոս­քը հնչեց­նում էինք... Ի­րեն չհա­մա­կե­ցինք մեր ցա­վով- խռո­վե­ցինք, մի կողմ կա­ցանք։ Տա Աստ­ված՝ կորց­րած լի­նենք միայն ի­րեն, տա Աստ­ված՝ իր հետ չկորց­նենք նաև ար­քա­յա­կան խոս­քի, ար­քա­յա­վա­յել գոր­ծի մեր զո­րութ­յու­նը, տա Աստ­ված՝ չդառ­նանք ար­դեն ինք­նին գան­գա­տա­վոր, ինք­նին ապս­տամբ, ինք­նին ստրուկ։ Ամ­բողջ երկ­րով մեկ 300-մի­լիո­նա­նոց ամ­բո­խը տրո­հե­լու ենք 300 մի­լիոն ան­հա­տի, ան­հատ­նե­րին քշե­լու ենք հրա­պա­րակ­նե­րից ի­րենց մե­նատ­նե­րը, և ոչ մի մար­գա­րե չի կա­րո­ղա­նա­լու նրանց ժո­ղո­վել նո­րից, հառ­նել նրանց զանգ­վա­ծի վրա և դեռ պար­զել ձեռ­քը՝ ժո­ղո­վո՜ւրդ։ Եվ այդ ժա­մա­նակ ար­դեն (վա­ղը՝ եր­կու տա­րի հե­տո) կայս­րութ­յան ըն­թաց­քից մեր ճամ­փա­բա­ժա­նի հար­ցը բո­լո­րո­վին այլ ու տա­րօ­րի­նակ տեսք կու­նե­նա, ո­րով­հե­տև այլ կլի­նի իմ­պե­րիա­յի բո­վան­դա­կութ­յու­նը։ Գա­ղա­փա­րա­խո­սա­կան կայս­րութ­յան մար­գա­րե­ներն ու աս­պետ­նե­րը միայն իմ վրա էին տե­րեր՝ ուզ­բե­կիս, հա­յիս, ռու­սիս,- նի­դեռ­լանդ­ցի խա­նութ­պա­նի ա­ռաջ ար­դեն աշ­կերտ ու մու­րաց­կան էին։

«Գրական թերթ», 01.01.1991թ.



Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ

         «Չորրորդ իշխանություն», Հրանտ Մաթևոսյան


››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված
















Մալադե´ց, աներ
Մալադե´ց, աներ
11.09.2020 / 1526





















Վազիր դատարան
Վազիր դատարան
23.09.2020 / 881