Հինգշաբթի 17.06.2021 13:35

15.05.2021   16:30
727

Դատել՝ իմանալ-չհասկանալու համար


Դեպի բարոյական հաղթանակներ

«Պատմության համար կհրահրվի մի փոքր պատերազմ՝ մի քանի հարյուր կամ մի քանի հազար զոհով։ Ռազմական օգնություն կխնդրվի հավանական դաշնակից պետությունից։

Հավանական դաշնակիցը չի գա, և կստացվի ամեն անգամվա պես․ դաշնակիցները ուխտադրուժ դուրս եկան, իսկ Զոդի ճակատամարտը կարելի է բարոյական հաղթանակ համարել, որովհետև թշնամին Էջմիածին չմտավ: 

Այլ հարց է, որ դեռ 5-10 տարի բանակցություններ կվարենք՝ ոսոխի զորքը Զանգեզուրից դուրս բերելու հարցի շուրջ: Այդ ընթացքում Եթովպիայի պառլամենտը կդատապարտի հայերի ցեղասպանությունը, Սփյուռքը ժամանակ առ ժամանակ ցույցեր կանի Ադրբեջանի ու Թուրքիայի դեսպանատների դիմաց՝ զորքերը դուրս բերելու պահանջով… 

Բայց դա արդեն կլինի ճակատագրի հեգնանքը: Ճակատագիր, որից պրծում չկա»:

Նախկին և ներկա իշխանություններին կարելի է դատել՝ իմանալ-չհասկանալու գործով: Վանո Սիրադեղյանի այս տողերի մասին ավելի քան 20 տարի իմացել են, կարդացել, բայց չեն հասկացել: Եվ հիմա էլ չեն հասկանում: 
Հիմա Վանոյի այս խոսքերը ակտիվ տարածում են համացանցում: Բանը հասել է նրան, որ նույնիսկ ԱԺ պատգամավոր Սոֆյա Հովսեփյանն է դա իր էջում տեղադրել: Այն Սոֆյա Հովսեփյանը, որն ընդամենը մեկ տարի առաջ հողատու և կենդանի արարած էր համարում բոլոր նրանց, ովքեր խոսում էին փոխզիջումների, խաղաղության մասին: Մինչդեռ չգիտի, որ Վանո Սիրադեղյանը սա գրել էր 2000-ականների սկզբներին՝ զգուշացնելով, թե Ռոբերտ Քոչարյանն ուր է տանում Հայաստանը: Իսկ հիմա Սոֆյա Հովսեփյանը իր էջում տեղադրում է իր իսկ խոսքերով՝ հողատուի գրածը՝ իր գաղափարական հոր մասին: Այ, սենց է լինում:

Ահա այսպես, պետությունը անհասկացող, դիլետանտ, շուստրի իշխանությունների ձեռքում 20 տարվա ընթացքում խաղալիքի վերածվեց: Ում ձեռքն ընկնում է, խաղում է: Հիմա Ադրբեջանի ձեռքն է ընկել: Մենք ընտրությունների ենք պատրաստվում, իսկ իրենք՝ պատերազմի: Մեր իշխանություններն ասում են՝ ապագա կա, իսկ թուրքերը իրար մեջ գրազ են գալիս, թե ով և որտեղ ավելի երկար սահմանը կանցնի ու կադաստրից տեղեկանք կներկայացնի, թե այդ տարածքը իրենցն է:

Նիկոլը չի փոշմանել

Սա ոնց որ 44-օրյա պատերազմի շարունակությունը լինի: Ադրբեջանը ագրեսիայի է դիմել, այս անգամ ինքնիշխան երկրի դեմ, ունենք ՀԱՊԿ, ունենք՝ Ռուսաստան, որի հետ դեռ 1997-ին ռազմական պայմանագիր ենք կնքել, ու առայժմ ձեն-ձուն չկա: Մինչև հիմա պարզ չէ, Հայաստանը դիմե՞լ է ՀԱՊԿ-ին՝ միջամտության համար, թե՝ ոչ: Իշխանությունները հայտարարում են, որ դիմել են՝ 4-րդ կետի համաձայն, կամ՝ 2-րդ կետի համաձայն: Ու մինչ համայն հայությունը սկսում է քրքրել ՀԱՊԿ կանոնադրությունը, Պուտինի մամլո խոսնակ Դմիտրի Պեսկովը հայտարարում է, թե Նիկոլ Փաշինյանը չի դիմել: Վախենանք, որ Նիկոլը հետո հայտարարի, որ նախկին իշխանությունները պարտվողական պայմանագիր են կնքել ՀԱՊԿ-ի ու Ռուսաստանի հետ: 

Իսկ ընդհանրապես հետաքրքիր է, Նիկոլ Փաշինյանը չի փոշմանե՞լ, որ մերժեց Լևոն Տեր-Պետրոսյանի առաջարկը. հրաժարական տալ և անվտանգության երաշխիքներով որոշ ժամանակ Հայաստանից դուրս գալ, մինչև այստեղ նոր ընտրություններ կլինեին, նոր իշխանությունները տեսնեին, ոնց են վիճակը շողուլի բերում: Գոնե էն կռճոնքները, որ մնացել են պատերազմից հետո, դա պահպանենք: Մեզ թվում է՝ գտած բան էր այդ առաջարկը, իսկական նվեր՝ հաշվի առնելով, թե ինչ է սպասվում Փաշինյանին, եթե իշխանության գան նախկինները: Սրանք այդպես բարեհոգի և առատաձեռն չեն գտնվի: Մանավանդ, որ տեսել ենք, թե ինչի են ընդունակ, իսկ այս դեպքում չենք էլ ուզում պատկերացնել, թե ինչ կանեն: 

Բայց Նիկոլ Փաշինյանը որոշել է մինչև վերջ գնալ: Մեզ էլ հետն է քարշ տալիս այդ վերջի մեջ: Մարդ վախենում է լրահոսին հետևել: Ամեն անգամ ֆեյսբուքն ու կայքերը թարմացնելիս ադրբեջանցիները հերթական 10-20 մետրն են առաջացել: 

Բան չմնաց

Բայց ամեն ինչ այնքան վատ չէ, որքան կարելի է պատկերացնել: Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը հայտարարել է, որ մեր հետ է և մեզ շատ է սիրում: Ինչքան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ էր մեր հետ ու մեզ սիրում: 

Ու մեկ էլ Տեր-Պետրոսյանն է ռուս դեսպանի հետ հանդիպել: Վայ, դուք դեռ չգիտեք՝ ինչի են հանդիպել: Իշխանամերձ վերլուծագանգերն անմիջապես առաջ են քաշել այն կոնսպիրոլոգիական, դավադրապաշտական տեսությունը, թե ռուս դեսպանը ուզում էր հասկանալ, թե որքանով է հավանական Տեր-Պետրոսյան - Սերժ Սարգսյան դաշինքը, քանի որ դա խփելու է ռուսների գործին, քանի որ ռուսները «ստավկա» են դրել Քոչարյանի վրա... շարունակությունը չկարդացինք: Չիմացանք, թե այդ դավադրության տուտը որտեղ է հասնում: Ոչինչ, բան չմնաց: Ոչ ընտրություններին, ոչ էլ՝ մեր երկրին:



 Պիտակներ

         Սերժ Սարգսյան, «ՉԻ» ՌԻԹՄՈՎ, Նիկոլ Փաշինյան, Սոֆյա Հովսեփյան, Էմանուել Մակրոն, Վանո Սիրադեղյան, Դմիտրի Պեսկով, Լևոն Տեր-Պետրոսյան, Ռոբերտ Քոչարյան

››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված


























Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 22718


Խոսող ձուկը
Խոսող ձուկը
10.11.2019 / 22197


Պեսիմիստական
Պեսիմիստական
08.03.2020 / 21042


Բոլոլա շաբաթ
Բոլոլա շաբաթ
28.09.2019 / 20523





Բա
Բա
20.11.2020 / 19260



Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 18547





Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 17334

The Tashir spider web
The Tashir spider web
09.12.2019 / 17192