Չորեքշաբթի 16.06.2021 21:52

23.05.2021   18:00
651

Մարտի է ելել ծաղրածուների և կրիմինալի էլիտան


ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը լրջանալու պահն էր ընդգծում դեռ 1997թ. աշնանը՝ հաղթանակից հետո: Սակայն մենք լրջանալու նշաններ ցույց չենք տալիս անգամ հիմա՝ 2021-ի ամառնամուտին՝ խայտառակ պարտությունից մոտ 7 ամիս անց:

Այնինչ պետք էր: Եվ անհրաժեշտ է:

Ընդ որում, սա վերաբերում է բոլորիս՝ անկախ մեր քաղաքական կամ ապաքաղաքական նախընտրություններից, անկախ նրանից, թե որ ճամբարում ենք: Որովհետև բոլորս մեկ երկրում ենք, և մեր երկիրը վտանգված է ծայրահեղորեն: Կարծում ենք՝ կարիք կա կրկին հիշեցնելու, որ մեզ պատուհասած աղետի արմատները 23-ամյա անլրջության, թեթևսոլիկության հետևանք են: Անշուշտ, աներկբա է, որ անլրջության, թեթևսոլիկության, անմեղսունակության խտացված կերպարը Նիկոլ Փաշինյանն է, նրա թիմակիցներն են: Բայց կար նախապատրաստական երկարատև շրջան, մի շրջան, որ հնարավոր դարձրեց այսպիսի իշխանության, ավելի ճիշտ՝ չիշխանության ձևավորումը: Ահա այդ շրջանի շեշտադրումներն են ընկած ուսապարկերի դեմագոգիայի հիմքում, այդ շրջանի շեշտադրումներն են այսօր օգտագործում նաև նրանց ընդդիմացողները: Թվարկենք գլխավորները.

1. հաղթանակի սեփականաշնորհում և շահագործում

2. նախորդ շրջանի ձեռքբերումների մերժում

3. քաղաքական հակառակորդի դեմոնիզացիա

Սկսենք առաջինից: 1997-98թթ. սկսած՝ իշխանության եկած «նոր» ուժերը՝ Վազգեն Սարգսյանը, Ռոբերտ Քոչարյանը, Սերժ Սարգսյանը և արբանյակները, ամեն ինչ արեցին Արցախյան առաջին պատերազմի հաղթանակն իրենցով անելու, ՀՀ առաջին նախագահի և նրա հետ իշխանությունից հեռացած թիմի ավանդը հասարակության հիշողությունից ջնջելու համար: Նրանք նպաստեցին, որ հաղթական պատերազմի տարիները հայկական չափազանց «ազատ» մամուլի թեթև ձեռքով և հայ ազգայնական մտավորականության գործուն աջակցությամբ հորջորջվեն «ցրտի ու մթի»: Նրանք ամեն ինչ արեցին, որ փոխզիջումների միջոցով արժանապատիվ խաղաղության հասնելու, Արցախն ու Հայաստանը անվտանգ պահելու ծրագիրը համարվի պարտվողական: Եվ վերջապես, բացարձակացնելով, թմբկահարելով հաղթանակը՝ արժեզրկեցին այն: Այսպես կոչված ազգային գաղափարախոսության (ի դեպ, սա մինչ օրս սահմանում չունի, ձևակերպված չէ) թունդ քարոզիչներն իրենց դատարկաբանությամբ արժեզրկեցին պետականության գաղափարը, Հայաստանն ու Արցախը: 

2-րդ: 1998-ից իշխանության եկած ուժերը, սրբագրելով իրենց իսկ իշխանական անցյալը, երկրի բոլոր դժվարությունների համար մեղավոր նշանակեցին նախորդներին: Կրկնենք՝ նպատակը մեկն էր՝ ջնջել անկախ Հայաստանի առաջին նախագահի և նրա թիմակիցների ավանդը: Ազգային ժողովի ամբիոնից, մամուլում և հեռուստատեսությամբ տարածվում էին բացարձակ ստեր: Ի՜նչ արժեր միայն մազութը լափելու մասին երկարուձիգ «մուղամը», մանավանդ երբ հենց իրենց ԱԺ-ում իրենց ստեղծած հանձնաժողովը հանցակազմ չգտավ: Փուչիկ էր: Բայց գործն արված էր: Արված էր նաև լեզվական մակարդակով, որովհետև նախորդ իշխանության մասին խոսելիս մեր այն ժամանակվա վերլուծագանգերի մեծամասնությունը գործածում էր հետևյալ բառակապակցությունը՝ «նախորդ հանցավոր ռեժիմ»: Ցավոք, սա միայն պրոպագանդա չէր: Ցավոք, սա հարված էր Հայաստանի պետականությանը, ինքնիշխանությանը: Բայց ո՛չ Ռոբերտ Քոչարյանը, ո՛չ Սերժ Սարգսյանը, ո՛չ էլ առավել ևս թեթևսոլիկ ջահել արբանյակները սա չէին գիտակցում: Պետականությունը ժառանգականություն է սիրում: Պետականությունը հնարավոր չէ ամրապնդել «քանդենք, նորը կառուցենք» տխմար կարգախոսով (ռուսերեն՝ Сотрем- начнем сначала!): Բնական էր, որ 20-ամյա այսպիսի քարոզից հետո պետք է գար մեկը և ասեր, որ 30 տարի ոչինչ չի եղել, որ ինքը հիմա կսկսի իր կետից, որ ամեն ինչում մեղավոր են նախկինները:

3. Քաղաքական հակառակորդի կամ անձի դեմոնիզացիային հանգամանորեն անդրադարձել ենք դեռևս 2020-ի հոկտեմբերի 31-ին՝ «Անձը թիրախավորելով արժեզրկել են գործն ու գաղափարը» հոդվածում, ուստի ընդհանրացնելով ասենք, որ այս երևույթը հետագայում խանգարել է հենց իրենց՝ դեմոնացնողներին, որովհետև ա) նույն ճակատագրին են արժանացել, բ) չեն կարողացել օգտագործել այն ռացիոնալը, բանականը, որ պետք էր երկրին: 

Ամփոփենք: Առաջիկայում, ըստ երևույթին, ընտրություններ են լինելու: Ով ասես արդեն հայտնվել է ասպարեզում՝ սկսած բացահայտ ծաղրածուներից, վերջացրած կրիմինալով: Լուրջ, ռացիոնալ, բանական ուժի համար շատ դժվար է լինելու, որովհետև ընտրողների մի զգալի հատված բացարձակապես չի գիտակցում, թե երկիրն ինչ վիճակում է հայտնվել, ինչու և ում պատճառով: Ընտրողներից ավելի անլուրջ են իրենց քաղաքական էլիտա համարող խմբերը: Եվ վերջում. թեպետ գրում ենք 1,5 էջանոց հոդված, քաջ գիտակցում ենք, որ լրատվության հայ սպառողների ճնշող մեծամասնությունը մեկ-երկու տողանոց ցիտատներից ավելին չի մարսում...

Զարուհի Գաբրիելյան

(շարունակելի)



 Պիտակներ

         Զարուհի Գաբրիելյան

››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված


























Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 22635


Խոսող ձուկը
Խոսող ձուկը
10.11.2019 / 22119


Պեսիմիստական
Պեսիմիստական
08.03.2020 / 20971


Բոլոլա շաբաթ
Բոլոլա շաբաթ
28.09.2019 / 20454





Բա
Բա
20.11.2020 / 19205



Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 18492





Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 17285

The Tashir spider web
The Tashir spider web
09.12.2019 / 17122