Երկուշաբթի 30.11.2020 05:06

Քաղաքական
29.11.2020 / 22:10
Ձեռագրերը չեն այրվում
29.11.2020 / 21:00
Քաղաքական
29.11.2020 / 20:00
Ձեռագրերը չեն այրվում
29.11.2020 / 13:00
Խմբագրի ընտրանին
29.11.2020 / 12:00
07.11.2020   20:00
283

Հաղթանակի մեր բանաձևումը


Պատերազմի առաջին օրվանից հայ ժողովուրդը կիրառեց «Հաղթելու ենք» հեշթեգը: Այն տարածում գտավ ոչ միայն վիրտուալ աշխարհում, այլև դարձավ մեր համոզմունքը, մտավ մեր ուղեղների և սրտերի մեջ: Համենայնդեպս ժողովրդի գերակշիռ, ճնշող մեծամասնության մոտ այդպես եղավ, բացառություններ չէին կարող չլինել:

Բայց կա խնդիր, որ մինչև հիմա չենք լուծել: Այսինքն՝ համոզված ենք, որ հաղթելու ենք, սակայն չենք տվել այդ հաղթանակի բանաձևումը, ինչը մենք կհամարենք հաղթանակ, որ դեպքում բավարարված կլինենք:

Այս առումով չկա հասարակական միանման կոնսենսուս: Մի մասը Ադրբեջանի քարտեզին վերաբերվում է որպես նկարչական ալբոմի, որտեղ ըստ ցանկության կարող ես ներկել ինքդ: Եվ ներկում են՝ մեծ Արցախ, փոքր Թալիշստան, միջին չափերի Լեզգիստան և այլն: Մյուս մասը ապագա քարտեզին վերաբերվում է այնպես, ինչպես գծված է կենտրոնական Աֆրիկայի երկրների միջև քարտեզը՝ ուղիղ գծերով: Այսինքն՝ դրել և ուղիղ գիծ են գծել մինչև Ռուսաստանի սահման: Նման երևակայություն ունեցողները ոչ միայն սթափ չեն նայում մեր ռեսուրսներին, այլև պատկերացում անգամ չունեն միջազգային հարաբերություններից: Կա մեկ այլ տեսակետ ևս. հաղթանակ կհամարվի, եթե ազատագրենք Ջաբրայիլը, Ֆիզուլին, Զանգելանը և Կուբաթլուն ու դրան ավելացրած ևս մեկ շրջան: Ասենք՝ Թարթառը:

Հաղթանակ են համարում նաև, եթե Արցախը ճանաչվի որևէ պետության կողմից, իհարկե, նկատի չունենալով Հայաստանը: Բայց մենք պետք է հստակ հասկանանք, որ եթե անգամ որևէ պետություն կամ նույնիսկ պետություններ ճանաչեն Արցախը, դա մեզ չի ապահովագրում հետագայում, մի քանի տարի անց նոր հարձակումից: Ի վերջո, մենք գիտենք տասնյակ դեպքեր նոր աշխարհակարգի պայմաններում, երբ հարձակվում են միջազգային իրավունքի սուբյեկտ հանդիսացող պետությունների վրա: Հաշվի առնելով Թուրքիայի գործոնը՝ Կիպրոսը և Սիրիան ասվածի լավագույն ապացույցն են:

Ուրեմն որ դեպքում մենք կարող ենք համարել, որ հաղթել ենք: Փաստ է, որ Արցախի ազգաբնակչության մոտ 80 տոկոսը լքել է իր տները՝ ժամանակավոր կացարաններ գտնելով Հայաստանում: Ստեփանակերտից բացի, մյուս բնակավայրերում մնացել են հաշված բնակիչներ: Նրանք էլ մեծամասամբ կապված են պատերազմական ենթակառուցվածքների հետ:

Եվ կրկին՝ ուրեմն, երբ կարող ենք արձանագրել, որ հաղթել ենք: Այս հարցի պատասխանը միանշանակ է՝ այն դեպքում, երբ արցախցիները վերադառնան իրենց բնակավայրերը: Ադրբեջանցիները, թուրքերը, վարձկանները և մյուսները եկել են, որ Ղարաբաղը հայաթափ անեն, և եթե դա չստացվի ու արցախցիները վերադառնան իրենց տները, ապա կստացվի, որ հաղթել ենք:

Իսկ դա հնարավոր է միայն մեկ դեպքում, եթե մարդիկ հասկանան, որ Արցախը կրկին դարձել է անվտանգ և իրենց ու երեխաների ապագան կարող են կառուցել այդ հողի վրա:

Ժամանակակից սպառազինությունների պարագայում, մեկ շրջան վերցնելը այլևս չի կարող ապահովել նման անվտանգություն:

Անվտանգության լավագույն երաշխիք կարող է դառնալ այն վիճակը, երբ Ադրբեջանը ստիպված լինի դուրս գալ Թուրքիայի ազդեցության ուղեծրից և կրկին վերադառնալ Ռուսաստանի ազդեցության դաշտ: Մեր բանակի, դիվանագիտության և ընդհանրապես ռազմաքաղաքական ղեկավարության հիմնական ուղենիշը հենց դա պետք է դառնա: Ադրբեջանի պարտությունը կլինի, եթե նա ստիպված լինի հրաժարվել վարձկաններից և գիտակցի, որ Պակիստանից ստացված օգնությունը որևէ նշանակալի առավելություն իրեն չի տալու:

Եթե կարճ, ապա Ադրբեջանն էլ պետք է ունենա նույն աշխարհաքաղաքական իրողությունները, ինչ մենք:

Արիս Վաղարշակյան

«Չորրորդ իշխանություն», թիվ 34, 2020



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ

         Արիս Վաղարշակյան, Արցախյան երկրորդ պատերազմ, «Չորրորդ իշխանություն»


››› Կարդացեք Չարենց. Նաիրյան հովվերգություն
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը

Ամենաընթերցված

Բա
Բա
20.11.2020 / 13695








Բա ո՞ւր ես, ապեր
Բա ո՞ւր ես, ապեր
12.11.2020 / 3209






Հիմա էլ սրանք
Հիմա էլ սրանք
04.11.2020 / 2368



Ի՞նչ եք ծխում
Ի՞նչ եք ծխում
24.11.2020 / 2102


























Թամադա Իշխանը
Թամադա Իշխանը
13.11.2020 / 1035



Սկսիր կնոջիցդ
Սկսիր կնոջիցդ
23.11.2020 / 941



Ձե՛նդ, այ...
Ձե՛նդ, այ...
17.11.2020 / 924