Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
17.01.2021 / 10:00
Աստղագուշակ
16.01.2021 / 22:00
Սատիրիկոն
16.01.2021 / 21:00
Քաղաքական
16.01.2021 / 20:00
Հարցազրույց
16.01.2021 / 19:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
16.01.2021 / 15:50
28.12.2020   21:30
635

ՀՅԴ-ն «թուրքական ծիրին մեջ»


Ներկայացնում ենք «Չորրորդ իշխանություն» թերթում դեռևս 2001թվականին տպագրած ևս մեկ հոդված ՀՅԴ-ի մասին, երբ «հանգամանքների փոփոխման» հիմքով բանտերից ազատված կարկառուններն այլևս իշխանություն էին:

Եթե թուրքերը չլինեին, չէին լինի նաև դաշնակները: Եվ թուրքերը չեն ընդունում ցեղասպանության փաստը: Թուրքերը պայքարում են իրենց իրավունքների համար: Թուրքերը սպառնում են բացել արխիվները (?): Եվ ընդդիմանում են Եվրոպային: 

Եվրամիությունը պայման է դրել. Թուրքիան պետք է ճանաչի ցեղասպանության փաստը: Եվրամիությունն այս փաստը լավագույնս է օգտագործում արևելյան հարևանին զսպաշապիկ հագցնելու նպատակով: Իսկ թուրքերը ձգտում են դառնալ Եվրոպայի լիարժեք անդամ: Կամ գոնե հայտարարում են այդ մասին: Համոզված եմ, որ այդ երկրում էլ կան համամարդկային արժեքներ դավանող և երկրի ներքին կյանքից դժգոհ մարդիկ: Բայց քիչ են: Եվ ենթադրում եմ, որ թրքական իշխող դասը վախենում է Եվրոպայի պահանջը կատարել, ընդունել հայերի ցեղասպանության իրական լինելը, ոչ թե վախենալով մեր հոխորտացող դաշնակներից, այլ սեփական երկրի ներսից: Ո՛չ, չկարծեք, թե նրանք չեն կարող համոզել սեփական ժողովրդին. կարող են, ուղղակի չեն ուզում: «Կարծր» ազգայնական դիրքորոշումն այս հարցում ևս մեկ շանս է օրենք հարգող եվրոպացիներին ներքին խոհանոցից հեռու պահելու համար: Ասիական իշխանությունը անպայման իր մեջ կրում է խանական կարգերի երանգներ: Միանգամից զրկվել այդ բարիքներից և ենթարկվել մեկ ուրիշ՝ անհասկանալի քաղաքակրթության կանոններին, իհարկե, հեշտ չէ: Եվ ընդդիմանում են: Իսկ պատրվակը դարձյալ «հայկական հարցն» է:

Նույն կարգի «կոշտ» ազգայնականներ ունենք նաև մենք: Եթե հետևենք ՀՅԴ գործելակերպին XX դարի սկզբից, ապա կտեսնենք, որ ազգային զգացումները կոշտանում ու փափկում են իրադրության փոփոխության պատճառով: 1908թ., երբ երիտթուրքերը գալիս էին իշխանության, մեր նացիոնալ-սոցիալիստները բարեհաջող կերպով մոռացան հայկական ինքնավարությունը: Իթթիհատի հետ միասին հռչակելով Օսմանյան սահմանադրությունը՝ բոլոր հայերին դարձրին թուրքական պետության «լիիրավ» քաղաքացիներ: Այնուհետև աշխատեցին չեզոքացնել հայկական մյուս կուսակցությունները: Ի դեպ, երիտթուրքերը փայլուն օգտագործեցին այն ժամանակվա դաշնակցականների «թուլությունը», «օժտեցին» նրանց մանր-մունր պաշտոններով և համայն հայության հարցերը սկսեցին վճռել նրանց միջոցով: Նույն ինքնասիրահարված մարտնչող անհեռատեսությունն էր իշխում նաև առաջին հանրապետության ղեկավարներին: Այսպես. Ա. Խատիսյանին 1920թ. փետրվարի 4-ին գրած իր նամակում Հովհ. Քաջազնունին ասում է. «... Նույնքան լավ մենք պետք է հիշենք, որ ո՛չ Նուբարը (Պողոս-Նուբար փաշա (Գր. Խաչ.)), ո՛չ Բաբաջանովը՝ նրա մերձավոր խորհրդականը, չպետք է իշխանության գան Անկախ Հայաստանում: Այս երկու անուններին ես կավելացնեմ նաև Անդրանիկի անունը, որ հանրապետության համար նույնքան տխմար և չար թշնամի է, որքան առաջինները: Այս մարդկանց պետք է դիտարկել որպես պետական հանցագործներ և մեկընդմիշտ երես շրջել նրանցից»: 

Սա էլ հաջողվեց, 1919-ին գեներալ Անդրանիկը հեռացավ հայրենիքից, որովհետև սեփական կառավարությունը զինաթափել էր նրա բանակը: 

Հայաստանը կորստյան մատնելուց հետո դաշնակները արտասահմանում դարձան ծայրահեղ ազգայիններ՝ իբր երազելով անկախ երկիր ունենալ: Նրանց ծայրահեղականությունը այն աստիճանի էր հասնում, որ բազմիցս էին արգելք դառնում դժվարին պայմաններում ապրող հայրենակիցներին օգնելու ցանկություն ունեցողների համար (այս փաստերն ունենք և դրանց դեռ կանդրադառնանք): Հիշեցնենք, որ Սփյուռքում նրանք բոլորովին էլ վատ չէին ապրում և շահարկելով հայրենաբաղձ ազգակիցների զգացմունքները՝ միշտ էլ ապահովում էին սեփական բարեկեցությունը: 

Մեկ փաստ էլ եմ ուզում հիշեցնել. երբ ղարաբաղյան շարժումը պահանջատիրականից սկսեց վերածվել անկախության համար մղվող պայքարի, ՀՅԴ կարկառուն ներկայացուցիչները դրսից սկսեցին կոչեր անել, որ հայաստանցիները չընդդիմանան Մոսկվային: Բայց ի հեճուկս իրենց, Հայաստանն անկախացավ, հայերը հաղթեցին արցախյան պատերազմում ու հող գրավեցին ո՛չ իրենց, այլ ՀՀՇ իշխանության օրոք: Պետությունը կայանում էր, և այդ պետության մեջ նրանք անելիք չունեին: Ուրեմն դարձյալ պետք էր հիշել ազգայնականությունը: Պետք էր հիշել ու կառչել դրանից: Որտե՞ղ էին որոշել ազգայինները գործել և ո՞ւմ դեմ: Հայաստանի Հանրապետությունում, իրենց իշխանությունից օտարած ուժերի դեմ: Բայց հիշեցնենք նաև, որ նրանք այդ իշխանության դեմ ստեղծել էին զինյալ կառույց, և պատրաստ էին ահաբեկչության ենթակա անձերի ցուցակները («Դրո»): Իրադրությունը փոխվեց, հիմա փաստացի իշխանությունն իրենցն է և իրենց ոչ լեգիտիմ նախագահինը: Հայաստանը դարձյալ կանգնած է տարածք, հետևաբար նաև պետականություն կորցնելու վտանգի առջև: Ի՞նչ են անում ՀՅԴ-ականները: Հայտարարություն են գրում ու... ոչինչ: Միայն թե իրենց հասած իշխանությանը չդիպչեն, թող ծվեն-ծվեն անեն Հայաստանը: Իսկ իրենք այստեղից կհոխորտան իրենց նմանակների՝ թուրք ազգայնականների դեմ: Քանի դեռ սահմանին կանգնած է ռուս սահմանապահը:

Գր. Խաչիկյան

Հ.Գ. Կարծում եմ, որ պետականության պայմաններում ապրել չկարողացող այս կուսակցությանը, ինչպես միշտ հրապուրում է պատերազմի տեսլականը... 

«Չորրորդ իշխանություն», 30 մարտի, 2001թ.



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ

         «Չորրորդ իշխանություն», ՀՅԴ


››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված
























37-ի երկրպագուն
37-ի երկրպագուն
07.01.2021 / 4782