Երեքշաբթի 19.01.2021 03:22

Չարենց
18.01.2021 / 22:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
18.01.2021 / 21:30
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
18.01.2021 / 21:00
Քաղաքական
18.01.2021 / 20:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
18.01.2021 / 19:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
18.01.2021 / 17:30
11.01.2021   21:00
1095

Տես, երազախաբ չլինես


ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանը ծավալուն հոդված է հրապարակել, որտեղ անդրադարձել է պատմական նոր փուլ մտնելու և «Չորրորդ հանրապետություն» ստեղծելու թեմաներին:

Արմեն Սարգսյանը մասնավորապես հետևյալ մտքերն է հայտնել.

1.    Առաջին անգամ հարյուրամյակների ընթացքում հայերն իրենց տարածքները չկորցրեցին, այլ 1990-ականներին հետ բերեցին պատմական տարածքներ՝ իր ռեսուրսներով մեզ բազմապատիկ գերազանցող հակառակորդի կողմից պարտադրված պատերազմի ընթացքում: Մեզ դա հաջողվեց անել, որովհետև մեր շարժիչ ուժը երազանքներն էին ու ազգային գաղափարներին նվիրումը:

2.    1994թ. մենք ազատագրեցինք Արցախը, և ընդհուպ մինչև 2020թ. սեպտեմբերի 27-ը մեզ մոտ չկար Արցախի քաղաքական ապագայի վերաբերյալ հստակ տեսլական:

3.     Գոյություն ուներ սոսկ դիվանագիտական ճանապարհով նոր պատերազմ թույլ չտալու տակտիկա, որն ի սկզբանե դատապարտված էր:

4.    «Իշխանության օրինական, հավասարակշռված և անաչառ ճյուղերից մեկի՝ Նախագահի ինստիտուտի օգնությամբ պետք է ձևավորվի Ազգային համաձայնության կառավարություն»:

5.    Խորհրդարանական կառավարման համակարգի պայմաններում նախագահի ինստիտուտն արտաքնապես խորհրդանշական կամ ձևական բնույթ ունի, սակայն ներքուստ այն կարող է դառնալ փրկօղակ ցանկացած քաղաքական ճգնաժամի դեպքում: Որպես պետության գլուխ և Սահմանադրության հետևող՝ նախագահի ինստիտուտը կարող է դառնալ այն անփոխարինելի հարթակը, որտեղ երկխոսության միջոցով կձևավորվեն ճգնաժամից դուրս գալու սահմանադրական ելքերը և մեխանիզմները:

Ծանր գործ է՝ մեկնաբանել այս մտքերը, բայց ճար չկա, պիտի անենք, քանի որ ասողը երկրի նախագահն է: Կետերով անդրադառնանք:

1.    Փաստորեն, 1990-ականներին արցախյան պատերազմում մեր ունեցած հաջողությունների հիմնական պատճառը մեր երազանքներն էին, ազգային գաղափարներին նվիրումը: Ոչ թե Տեր-Պետրոսյանի իշխանության վարած ներքին, արտաքին, քաղաքական, դիվանագիտական աշխատանքի արդյունքն էր, այլ երազանքները:

Այսինքն, պատերազմի ելքը որոշվում է նրանով, թե ով ավելի լավ կերազի: Այս վերջին պատերազմում Նիկոլ Փաշինյանը երևի այնքան էլ լավ չերազեց, կամ Իլհամ Ալիևի երազանքներն ավելի հզոր էին: 

Ինչ վերաբերում է նրան, որ 1990-ականներին հետ բերեցինք պատմական տարածքներ, ապա զգացվում է, որ Լոնդոն մեկնելիս Արմեն Սարգսյանը հետը դաշնակցական կոնսպեկտներ է վերցրել և այնտեղից մեջբերումներ արել: Միջազգային իրավունքի տեսանկյունից պատմական տարածք հասկացություն չկա, բայց դե, դա կարևոր չէ: Կարևորը՝ լավ է հնչում:

2.    Արցախի քաղաքական ապագայի վերաբերյալ եղել է երկու հստակ տեսլական. մեկը՝ հարցը լուծելն էր, մյուսը՝ չլուծելը: Հարցը լուծելու տեսլականը ենթադրում էր փոխզիջումներ, հարցը չլուծելու տեսլականը՝ ոչ մի թիզ հող թշնամուն: Մանավանդ, որ այդ հողերը պատմական էին:

3.    Բա որ գիտեիր, որ սոսկ դիվանագիտական ճանապարհով նոր պատերազմ թույլ չտալու տակտիկան ի սկզբանե դատապարտված էր, բա 20 տարի ինչո՞ւ ես մաս կազմել մի իշխանության, որի ընտրած տակտիկան մեզ տանելու էր դատապարտման: Ինչո՞ւ չես արտահայտվել, ինչո՞ւ չես հրապարակավ քննադատել Վարդան Օսկանյանին, որը հոխորտում էր, թե 100 տարի էլ փակ սահմաններով կզարգանանք: Ինչո՞ւ դեսպանի պաշտոնից չես հրաժարվել, վախենում էիր՝ բիզնեսներիդ վնաս տայի՞ն:

4.    Իսկ ինչի՞ց ես որոշել, որ Նախագահի ինստիտուտը իշխանության օրինական, հավասարակշռված և անաչառ ճյուղերից մեկն է: Ինչո՞վ է այս ինստիտուտն ավելի օրինական ու անաչառ, քան գործադիր ու օրենսդիր ինստիտուտները: Այդ ո՞վ է իրավունք տվել ձեզ վեր դասել իշխանության այլ ինստիտուտներից. «Բրիթիշ Փեթրոլիո՞ւմը», թե՞ Լոնդոնից ձեզ Հայաստան բերած անձը: Ազգային համաձայնության կառավարությունը ձեր մասնակցությամբ միայն Ազգային անհամաձայնության կառավարություն կդառնա: 

5.    Այս վերջին կետը շատ երկակի է. Արմեն Սարգսյանն ի՞նչ նկատի ունի, երբ ասում է, թե նախագահի ինստիտուտը կարող է դառնալ փրկօղակ ցանկացած քաղաքական ճգնաժամի դեպքում: Շատ լղոզված միտք է: Եթե «նախագահի ինստիտուտ» ասելով՝ նկատի ունի վերադարձը դեպի կառավարման նախագահական համակարգ, դա ողջունելի միտք է: Բայց եթե նկատի ունի անձամբ իրեն, ապա՝ հաջող Վալոդիկ: Սա պետություն է, ոչ թե՝ տուն-տունիկ: Բառախաղերով ճգնաժամ չեն լուծում: 



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ

         Արմեն Սարգսյան


››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված
























37-ի երկրպագուն
37-ի երկրպագուն
07.01.2021 / 4791