Հինգշաբթի 13.05.2021 01:21

02.05.2021   12:00
553

Ազգային չեք, ազգայինի տնազ եք


ՌԵՏՐՈ

«Ցեղասպանության մասին ճամարտակողներդ, հենց հիմա պատրաստվում եք ծախել և՛ Արցախը, և՛ պետություն դարձած Հայաստան-հայրենիքը»: Այս տողերը տպագրվել են 20 տարի առաջ «Չորրորդ իշխանություն» թերթում։

ԱՆՀԱՅՐԵՆԻՔ

Երեք տարի առաջ Հայաստանում իշխանության եկան «ազգայինները»: Ի՞նչ նվաճումներ ունեն նրանք այսօր: Նրանց վարձու քարոզիչները հպարտորեն նշում են երկուսը. 

1. չկա ոչ մի փակված կուսակցություն, 

2. Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչվում է աշխարհի հզոր երկրներում:

«Նվաճումներից» առաջինին կանդրադառնանք մեկ այլ հոդվածում: Իսկ երկրո՞րդը...

Ցեղասպանության ճանաչումը Ֆրանսիայում բուռն արձագանք է առաջացրել թե՛ Հայաստանում, թե՛ Թուրքիայում:
Մեր «ազգայինները» սա համարում են Ռ. Քոչարյանի արտաքին քաղաքականության աննախադեպ հաջողություն: Անշուշտ, ՀՅԴ ներկայացուցիչներն էլ շտապում են հայությանը հասու դարձնել իրենց գործադրած «տիտանական» ջանքերին:

Հայաստանում այս ֆոնի վրա բարձրանում է ազգայնականության նոր ալիք: Կրկնում ենք՝ ազգայնականության: Եվ սա որևէ առնչություն չունի հայրենասիրության հետ: Հայկական ազգայնականությունն առաջին հերթին անհանդուրժող է հենց այն հայերի հանդեպ, որոնք համարձակվում են այլ կերպ մտածել՝ չտրվելով իրենց պրոպագանդիստական մոլուցքին: Եվ ուրեմն ովքե՞ր են հայաստանյան «ազգայինները», ո՞րն է «ազգասիրության» նրանց գինը, ի՞նչ նպատակ են հետապնդում: Այս երեք հարցին կփորձենք հակիրճ պատասխանել:

1. ՀՀ նախագահի դերը 3 տարի առաջ ստանձնած Ռոբերտ Քոչարյանը եկել էր Արցախը ապազգայիններից փրկելու կարգախոսով: Ինչպես է Արցախը փրկվում՝ տեսնում են բոլորը: Ապազգայինների իշխանության օրոք ձեռք բերված հայկական տարածքները ոչ մի նվաճում էլ չեն: Հայոց պատմությանն ու պետության կարիքներին անտեղյակ այս գործիչը որոշեց «հիշել» Ցեղասպանությունը: Սրա արդյունքն էլ ակներև դարձավ վերջերս, երբ պետական գլխավոր քարոզչամիջոց «Հայլուրը» որոշեց հեռարձակել Ռ. Քոչարյանի՝ թուրք լրագրող Բիրանդին տված հարցազրույցը: Հիշեցնենք, որ Ստրասբուրգում նա արդեն խոսել էր Սևրի դաշնագրից, ինչպես նաև տարբեր հարթությունների վրա էր դրել Ցեղասպանության ճանաչումն ու դրանից բխող մնացած հարցերը: Թողնենք հանգիստ պրն Քոչարյանի գավառական դիվանագիտությունը: Ավելի հետաքրքիր է նրա պատկերացումը Ցեղասպանության ճանաչումից հետո կատարվելիքի մասին: Պարզվում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունը որևէ պահանջ չունի, պահանջներ ունեն Ցեղասպանության զոհերն ու նրանց հետնորդները: Եվ ՀՀ նախագահը երկար-բարակ բացատրում է թուրք լրագրողին, որ հայերը կարող են թուրքական բանկերում փող ունենալ և հիմա, բնականաբար, պետք է հետ պահանջեն: Ուրեմն՝ այս գործչի ազգասիրության գինը բանկային հաշիվներն են: Իսկ նպատակն ավելի պարզ է. ոչնչից չխորշելով՝ պահպանել սեփական աթոռը:

Իսկ հիմա մեր հռետորական հարցը պրն Քոչարյանին և նրա ձեռնասուն քարոզիչներին:

Չգիտե՞ր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը Ցեղասպանության պատմությունը: Չգիտե՞ր առաջին նախագահը, թե դրա միջազգային ճանաչումից հետո իրեն ի՞նչ պիտի հարցնեն: Չգիտե՞ր, թե ինչ երկիմաստ վիճակում է հայտնվելու այդ պարագայում Հայաստանն այսօր: Շատ լավ էլ գիտեր ու լռում էր:

Կրկնում ենք մեր բոլոր «ազգայինների» համար. Ցեղասպանության 1.5 միլիոն զոհերը վաղուց չկան: Կան հատուկենտ վերապրողներ ու նրանց բազմաթիվ ժառանգները: Այդ ժառանգների մի մեծ հատվածն այժմ ապրում է ՀՀ-ում, որ վաղուց արդեն հայրենի տուն է նրանց համար: Կրկնում ենք նորից. արևմտահայերն ու նրանց զավակները միայն փողից ու գույքից չեն զրկվել. զոհվել են նրանց բազում արյունակիցները, դատարկվել է հայրենիքը: Արևմտահայերը հայրենիք են կորցրել, պարոնայք «ազգայիններ»: Իսկ հայրենիքը 30 արծաթով չեն ծախում: Եվ ի հեճուկս ձեզ, արևմտահայերի ժառանգներն այսօր ապրում են այս հայրենիքում և մտահոգ են այս հայրենիքի ճակատագրի համար: Իսկ այս հայրենիքի մի հատվածն էլ Արցախն է՝ նվաճված նաև նրանց արյամբ ու ջանքերով: Բայց դուք՝ Ցեղասպանության մասին ճամարտակողներդ, հենց հիմա պատրաստվում եք ծախել և՛ Արցախը, և՛ պետություն դարձած Հայաստան-հայրենիքը:

2. Ազգայինների մի «ստվար» բանակ էլ ունենք ի դեմս մեր հայտնի մտավորականների: Սրանց գործելակերպն արդեն հայտնի է: Լաց ու կական՝ Ցեղասպանության առիթով, բազմաթիվ զեղումնալից տրակտատներ պանթուրքիզմի մասին, հավատարմության երդումներ ռուս մեծ եղբորը ու նամակներ, նամակներ՝ Մոսկվա-Կրեմլ: Ազգային «մտավորականների» ազգասիրության գինը սեփական ապահովությունն է: Նպատակը՝ կերակրող տերերին ծառայելը: Իսկ ծառայում են հավատարմորեն, ինչպես միշտ:

Նոմենկլատուրային մտավորականները Խորհրդային Միության հավատարիմ քաղաքացիներ էին: Այն ժամանակ էլ նրանք ունեին ազգասիրության թույլատրված չափորոշիչները: Օրինակ, հայտնի ազգային բանաստեղծուհին իր բազում արտասահմանյան ուղևորությունների ժամանակ հաջողությամբ «շրջանցում էր» հայկական դպրոցը, եթե այն «դաշնակցական» էր: Իսկ թե ի՞նչ էին զգալու այդ դպրոցում ուսանող հայ երեխաները, նրան չէր հետաքրքրում: Կարևորը տերերին չզայրացնելն էր:

Ցավալի է, բայց թույլատրված էր նույնիսկ 1965-ի ազգային զարթոնքը: Կոմունիստներին հաջողվեց ուղղորդել այն: Թույլ տվեցին հիշել Ցեղասպանությունն ու միլիոնավոր զոհերին, թույլ տվեցին՝ հաստատ իմանալով, որ դրա ցավը խլացնելու է քաղաքացիական անհնազանդության խլրտուքը և հայերին ստիպելու է վերհիշել թուրքական վայրագությունը: Իսկ թուրքական վտանգը Հայաստանը հավերժ կապելու էր ԽՍՀՄ-ին: Այդպես էլ եղավ: Հայաստանում քիչ էին անկախ պետություն երազողները, ավելի քիչ էին մտավորականության շրջանում:

Հիմա էլ չափորոշիչը տրված է: Հիմա էլ պետք է խոսել թուրքերից ու մեր ցավից, հայհոյել նախկին ապազգայիններին (որոնք, ի դեպ, վատ թե լավ պետություն են կերտել) և գովերգել ազգայինների նախագահին:
Մեր մտավորականներն ու պալատական քարոզիչներն իշխանությունից այնքան էլ գոհ չեն: Չէ, չկարծեք, թե դժգոհում են արտաքին կամ տնտեսական քաղաքականությունից: Նրանք դժգոհ են ներքին քաղաքականությունից: Անհանգստանում են մտքի տիտանները, նրանց անդորրը խանգարում են նախկինները, որոնք իշխանություն չունեն, բայց համարձակվում են և՛ ապրել, և՛ խոսել: Ընդ որում, «նախկին» հասկացությունը նրանց համար առաձգական է: Այս «հայհոյանքին», ինչպես նաև «ապազգային» բնորոշմանը այսօր կարող է արժանանալ յուրաքանչյուր ոք, ով համարձակվում է չգովերգել Ռ. Քոչարյանին և իրենց: Ով համարձակվում է տեսնել նրանց փարիսեցիությունը, ով գիտակցում է այս երկրի իրական շահը և ազգայինների արկածախնդրության գինը:

3. «Ազգայինների» հոծ բանակ է ՀՅԴ-ն, որի հերոսական անցյալի, այժմեական կեցվածքի, արժեքի ու նպատակների մասին դժվար է խոսել մեկ հոդվածում:

Գրիգոր Խաչիկյան

«Չորրորդ իշխանություն», թիվ 148, 9 փետրվարի, 2001թ.



 Պիտակներ

         Գրիգոր Խաչիկյան, Ռոբերտ Քոչարյան, ՀՅԴ, «Չորրորդ իշխանություն», Հայոց ցեղասպանություն

››› Չարենց. Դաշնակցականներին (Ներբող քաղաքական)
››› Սա քո պատերազմն էր, Նիկո՛լ
››› Ոչ ոք չի թաքցրել տարածքներ զիջելու փաստը
››› Քայլ արեք, իրար կերեք
››› Արմեն Շեկոյան. Միջնորդը
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված


























Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 17905


Խոսող ձուկը
Խոսող ձուկը
10.11.2019 / 17523





Պեսիմիստական
Պեսիմիստական
08.03.2020 / 16473


Բոլոլա շաբաթ
Բոլոլա շաբաթ
28.09.2019 / 16109




Բա
Բա
20.11.2020 / 15048



Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 14532




Գործակալ 00
Գործակալ 00
01.01.2020 / 13618

The Tashir spider web
The Tashir spider web
09.12.2019 / 13363