Չորեքշաբթի 21.10.2020 23:02

Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
21.10.2020 / 22:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
21.10.2020 / 21:00
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
21.10.2020 / 20:30
Սատիրիկոն/Լուր-մեկնաբանություն
21.10.2020 / 20:00
Քաղաքական
21.10.2020 / 19:00
Քաղաքական
21.10.2020 / 17:00
17.10.2020   20:00
636

Մի քանի դիտարկում պատերազմական իրավիճակում - 4


(Սկիզբը՝ մաս 1, մաս 2, մաս 3)

Հիշեցնենք՝ նախորդ հոդվածում խոսել ենք 90-ականների պատերազմի «թաքնված» կողմի մասին: Շարունակենք: 

Քաղաքական համակարգ, կուսակցություններ

Ինչպես գիտենք, Խորհրդային Հայաստանը չուներ ինքնուրույն քաղաքական համակարգ: Բայց կային ձևական կառույցներ, որոնք անկախության առաջին տարիներին վերածվեցին իրական մարմինների: Օրինակ՝ Գերագույն խորհուրդը, ոստիկանությունը, կառավարությունը: Հայաստանն ընտրեց իր նախագահին: Այս ինստիտուտները փաստորեն նոր էին կայանում անկախ պետականության պայմաններում: Բնական էր, որ պետք է ձևավորվեին և կայանային քաղաքական կուսակցությունները: Նշենք, որ հայերս այդպիսիք ունեցել ենք մինչև պետականության վերականգնումը: Սակայն մեր ավանդական կուսակցությունները երկար տարիներ գործել էին հայրենիքից դուրս և ձեռք բերել Սփյուռքին բնորոշ հատկանիշներ: Այսինքն՝ նրանց գաղափարախոսությունը հիմնականում արտահայտում էր հայապահպանության խնդիրը Սփյուռքի տարբեր գաղութներում: Ավանդական կուսակցությունների գործունեության անկյունաքարը, իհարկե, Ցեղասպանության ճանաչումն էր: Սա իր հետ բերում էր նաև պահանջատիրության գաղափարը: Ուստի բնավ տարօրինակ չէր, որ նրանց գործունեության այս տրամաբանությունը տեղափոխվեց Հայաստան: Նշենք, որ նորանկախ երկիրը հրատապ բազմաթիվ այլ խնդիրներ ուներ: Հիշեցնենք, որ պատերազմ էր: 

Մինչև անկախությունը Հայաստանում միակուսակցական համակարգ էր: Սակայն 80-ականներին այն արդեն փտած էր, քայքայվում էր: 88-ին ծնվեց Ղարաբաղ կոմիտեն, ստեղծվեցին նրա բջիջներն ամբողջ հանրապետության տարածքում: Հայաստանում հաստատվում էր փաստացի երկիշխանություն: Սաղմնավորվում և քաղաքական ասպարեզ էին մտնում հայաստանյան կուսակցությունները, որոնց գաղափարախոսություններն իրարից շատ չէին տարբերվում: Հիմնական գաղափարը գալիս էր դեռ Խորհրդային Միությունից, այն ժամանակվանից, երբ մեզ համար էլ կարևորագույն խնդիրը ազգային ինքնության պահպանումն էր, հայկական Արցախի փրկությունը: Եվ եթե հայաստանյան խոշորագույն կուսակցության՝ իշխանության եկած ՀՀՇ-ի առջև անմիջապես դրվեցին քաղաքական և տնտեսական բարդագույն խնդիրներ, մյուսները, այդ թվում՝ ավանդականները մեծ մասամբ ստանձնեցին ընդդիմության դերը: Եվ ահա պատերազմի ամենաթեժ օրերին Ազատության հրապարակում ցույցեր էին անում՝ պահանջելով իշխանության հրաժարականը: Կրկնենք՝ պատերազմի ամենաթեժ օրերին... Ինքներդ դատեք, թե որքանով էր այս երևույթը բարոյական: Ռազմի դաշտում ցանկացած անհաջողության մեղավորն իշխանությունն էր, իսկ հաջողության տերը՝ իրենք: Այս կուսակցություններն առաջնորդվում էին մեկ նպատակով՝ իշխանության գալ Հայաստանում: Եվ, ցավոք, նպատակն արդարացնում էր միջոցները:

(շարունակելի)

Զարուհի Գաբրիելյան

«Չորրորդ իշխանություն», թիվ 31, 2020



Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի և հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը պետք է չբացահայտի նյութի էական մասը: Կայքի նյութերից քաղվածքներ արտատպելիս լրատվամիջոցի անվանման նշումը և ակտիվ հղումի տեղադրումը պարտադիր է:
Հարգելի ընթերցողներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելով Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ և հետևել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ և հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:
 Պիտակներ

         «Չորրորդ իշխանություն», Զարուհի Գաբրիելյան


››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› Կարդացեք Չարենց
››› «Չորրորդ իշխանություն» թերթի և 4rd.am կայքի ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ
››› Ո՞ւմ ձեռնտու չէ 200 միլիոն դոլարի ներդրումը
››› Երևանի ժառանգության պաշտպանության կոմիտեի հայտարարությունը
››› Իշխելու թշվառությունն ու փառքի արվեստը
››› Անասնաֆերմա՝ Նարեկ Սարգսյանից Նիկոլ Փաշինյանին... Տիգրան Ավինյանին էլ
››› Մերժվածների ջղակծկումների և վարչապետի ձախողումների արանքում
››› Ո՞վ է եղել իրական դավաճանը
››› Երբ թիրախավորվում է լռությունը
››› Ինչո՞ւ են զինվորները զոհվում Ղարաբաղում և ինչո՞ւ են բոլոր զոհերը հայաստանցի
››› Մշակութային հեղափոխություն չի լինելու
››› Ատելության խոսքը, ամբոխահաճությունը և տրամաբանությունը
››› Տաշիրյան սարդոստայն
››› Գործող Սահմանադրությունը կարող է ոչնչացնել հեղափոխությունը
››› Առաջիկա երկու-երեք ամիսները վճռորոշ են լինելու
››› ԱԱԾ-ն պետք է կանխի Քոչարյանի գայթակղությունները
››› Նիկոլն ընդդեմ Նիկոլի
››› Այսպես է լինում, երբ վեթթինգի փոխարեն հավատում են դատախազի ազնիվ խոսքին
››› Սրանց գործը փախնողներին «հաջող» անելն է
››› Արսեն Թորոսյանն ու Ալեն Սիմոնյանը՝ 1-9 հաշվով պարտության գլխավոր մեղավորներ
››› Ակորդեոնիստը որոշել է նստել «սուխոյ ատկազով»
››› ՀՀԿ-ի անհաջող գրագողությունը
››› Տանը վեր ընկնելու ժամանակները
››› Անցյալի պատանդները

Ամենաընթերցված

Մարգո է վատացել
Մարգո է վատացել
04.10.2020 / 6761






















Բարև, անորակներ
Բարև, անորակներ
01.10.2020 / 1543






Սա՞ էր ձեր թափը
Սա՞ էր ձեր թափը
03.10.2020 / 1416






Էդիկ, դու սուս
Էդիկ, դու սուս
15.10.2020 / 1331



Ժողովրդին ատողը